مقاله رموز و نشانه هاي تصوف در شعر شريف رضي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دي ۱۳۸۹ در لسان مبين از صفحه ۱۰۷ تا ۱۲۶ منتشر شده است.
نام: رموز و نشانه هاي تصوف در شعر شريف رضي
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رموز تصوف
مقاله شراب
مقاله زن
مقاله سفر
مقاله شعرشريف رضي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خرمي مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در شعر شريف رضي بعضي الفاظ شعرعربي قديم از قبيلِ، زن، شراب و سفر به بيابان درقالب رموز اهل تصوف بکاررفته، عشق به زن درشعراو، عشق مادي نيست بلکه رمزي است که به عشقِ به ذات الهي نظر دارد. ذکر موضوع بعد مسافت بين او و محبوب دليلي است بر تایيد اين ادعا، مسافتي که چشم، توان نظر برمحل استقرار او را ندارد و با روياي بصري به ديدن او نایل نخواهد شد، بلکه آنچه محقق مي شود رويایي قلبي است. سفر به بيابان عشق ممدوح به معني سفر انسان به عالم دنيا از ولادت تا روز وفات است. اين سفر در واقع سفرِنفس انسان است که با عبور از گذرگاههاي پرپيچ و خم و پر رنج و عذاب نهايتا به جانب پروردگارش پايان مي يابد و شراب رمزِحب الهي وفاني شدن در اوست. اعتقادات خالصانه شاعربه اسلام و فرایض ديني بي هيچ شکي تمايل او به شراب را نفي مي کند، لذا آمدن اسم و رسم شراب در ابتداي بعضي غزليات بايد دلایل ديگري داشته باشد، به ويژه آنکه شاعر هنگام ذکراين الفاظ، مثل اهل تصوف به اسلوب تقابل مي پردازد و کلماتي از قبيلِ، صحو وسکر، اصل وفرع را مقابل هم ذکر مي کند.
اين مقاله در صدد اثبات اين نکته نيست که شريف رضي را به عنوان يکي از قطب هاي صوفيه معرفي کند، بلکه درپي آن است که به گوشه اي از تفکرصوفي که به شعروي رسوخ نموده، اشاره نمايد. به ويژه آنکه شريف رضي از شاگردان متنبي بوده و متنبي از بزرگترين شعرایي است که افکار صوفيه را در شعر خود بکاربرده است.