مقاله روشي نوين براي مدلسازي و برنامه ريزي فعاليت هاي گروهي بشري در فضا-زمان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در اميركبير مهندسي عمران و محيط زيست (اميركبير) از صفحه ۳۵ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: روشي نوين براي مدلسازي و برنامه ريزي فعاليت هاي گروهي بشري در فضا-زمان
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مدلسازي فضا زمان
مقاله فعاليت هاي گروهي
مقاله نظريه هاگرستراند
مقاله سيستمهاي اطلاعات مکاني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وفايي نژاد عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: آل شيخ علي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: ملك محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شاد روزبه
جناب آقای / سرکار خانم: نشاط مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
انسان موجودي اجتماعي است که بسياري از فعاليت هايش در همکاري با ساير افراد و به صورت گروهي انجام مي شود. انجام اين فعاليت ها هم به مکان و هم به زمان وابسته مي باشند. بنابراين براي تمامي عملکردها و ساير مواردي که در چرخه مديريت بهينه فعاليت هاي گروهي بشري و چگونگي همکاري بين آنها بکار گرفته مي شوند، بايد هر دو جنبه مکان و زمان را با هم در نظر داشت. در اين پژوهش تلاش شده که با مدلسازي مکاني – زماني فعاليت هاي گروهي بشري راهي براي افزايش راندمان انجام فعاليت هاي دسته جمعي انسانها ارايه نمايد. بدين منظور تئوري هاگرستراند را به عنوان مبناي مدلسازي در نظر گرفته و آن را با استفاده از برنامه ريزي ابتکاري گسترش داده و در پايان، مدلي جديد براي مدلسازي فعاليت هاي گروهي بشري در بستر مکان و زمان ارايه کرده است. مدل پيشنهادي قابل پيده سازي در سيستمهاي اطلاعات مکاني بوده و باعث حل مسايل چند بعدي در فضاي متناسب خود مي شود. براي مشخص شدن کارايي مدل، فعاليت هاي دو گروه زنده ياابي و آواربرداري از گروه هاي کاري امداد و نجات زلزله به دو صورت معمولي و در قالب مدل، شبيه سازي و ارزيابي شد. ميانگين نتايج، بهبود ۱۸٫۸۳ درصد کارايي گروه ها در صورت استفاده از مدل را نشان مي دهند.