مقاله روش شناسي نظريه پردازي در حوزه علوم انساني تاملي بر رويكرد انديشمندان اسلامي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در معرفت فلسفي از صفحه ۱۳۳ تا ۱۶۴ منتشر شده است.
نام: روش شناسي نظريه پردازي در حوزه علوم انساني تاملي بر رويكرد انديشمندان اسلامي
این مقاله دارای ۳۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نسبي گرايي
مقاله مطلق انديشي
مقاله روش شناسي
مقاله اجتهاد متوسط
مقاله نظريه پردازي
مقاله توليد علم
مقاله منابع نقلي و عقلي
مقاله حجيت شرعي
مقاله علوم انساني
مقاله اسلام

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دانايي فرد حسن
جناب آقای / سرکار خانم: بابايي مجرد حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در قاموس فلسفه علم، فرايند توسعه دانش بر سه رويكرد استقرايي، ابطال گرايانه و پارادايماتيك بنا شده است. گرچه هستي شناسي، معرفت شناسي و روش شناسي هركدام از اين رويكردها با هم متفاوت اند، ولي نسبي گرايي و قايل بودن به عدم دست يابي به معرفت كامل و ثابت نسبت به حقيقت رگه مشترك هر سه است. نگارندگان نوشتار حاضر قصد دارند تا ضمن معرفي اجمالي رويكردهاي سه گانه بالا و تبيين هستي شناسي، معرفت شناسي و روش شناسي آنها، معرفي مستوفايي از رويكرد اسلامي نسبت به توسعه علم ارايه دهند. رويكرد مختار در اين مقاله اجتهاد متوسط مي باشد كه علل چهارگانه فاعلي، مادي، صوري و غايي را مطمح نظر قرار مي دهد و خروجي آن مفيد علم و اطمينان عقلايي و بالتبع حجت شرعي است. در اين رويكرد، دست يابي به حقيقت در پرتو رجوع به عقلِ مبرهن و نقل داراي حجيت ميسور است، حقيقت نسبي تلقي نمي شود، و مباني و اصول در بستر زمان و مكان متغير نمي باشند. همچنين، مبناي اين رويكرد جهان بيني الهي است و تعامل علم و فلسفه در آن ابزاري در جهت رفع عيبناكي علوم روز شمرده مي شود.