مقاله رويکردي تلفيقي در خصوص تاثير اشتغال مجدد در دوره بازنشستگي بر منزلت اجتماعي نيروهاي مسلح: مطالعه اي فراتحليل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در پژوهش هاي مديريت انتظامي (مطالعات مديريت انتظامي) از صفحه ۱۳۱ تا ۱۴۸ منتشر شده است.
نام: رويکردي تلفيقي در خصوص تاثير اشتغال مجدد در دوره بازنشستگي بر منزلت اجتماعي نيروهاي مسلح: مطالعه اي فراتحليل
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله منزلت اجتماعي
مقاله بازنشستگان
مقاله فراتحليل
مقاله نيروهاي مسلح
مقاله اندازه اثر
مقاله نرم افزار
مقاله اشتغال مجدد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهري نادر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: پژوهش هاي زيادي براي يافتن مهم ترين عوامل موثر بر منزلت اجتماعي نظاميان، صورت گرفته است. در اين پژوهش ها براي شناسايي متغيرها به فرضيات يکساني پرداخته اند و طي آن درخصوص شدت و جهت رابطه، بين برخي متغيرهاي مستقل و متغير وابسته (منزلت اجتماعي نظاميان) به نتايج آماري متفاوت دست يافته اند. اما در شناسايي اين متغيرها، به فرضيه يکساني پرداخته اند به نتايج متفاوت با استفاده از تکنيک هاي آماري و پيشرفته فراتحليل، نتايج متناقض آماري پژوهش هاي مختلف، يک دست شده و به سردرگمي ها در خصوص روابط بين متغيرهاي مستقل و منزلت اجتماعي نظاميان پايان داده مي شود. يکي از اهداف اين تحقيق جمع آوري و علامت گذاري اجزا و مولفه هاي مطالعات صورت گرفته در حوزه منزلت اجتماعي نيروهاي مسلح است.
روش: در اين فراتحليل، تمامي مطالعات مربوط به عوامل موثر در منزلت اجتماعي نيروهاي مسلح، فارغ از کيفيت اين مطالعات گردآوري و در نهايت ۱۳ مطالعه براي ورود به فراتحليل پذيرفته شدند. در ادامه فرضيات هر يک از اين پژوهش ها استخراج گرديدند. سپس مولفه ها و اجزاي مطالعات ۱۳۶ فرضيه استخراج شده، علامت گذاري شدند و اطلاعات آماري براي محاسبه اندازه اثر استخراج و اطلاعات مورد نياز با استفاده از نرم افزار CMA به اندازه اثر تبديل گشتند و فرضيه هاي يکسان از ميان پژوهش ها استخراج گرديد. در ميان فرضيات تکرارشده، ۴ فرضيه که به بررسي تاثير اشتغال مجدد در دوران بازنشستگي بر ميزان منزلت نظاميان پرداخته بودند، با روش فراتحليلي تلفيق شدند.
يافته ها: نتايج نشان داد که تاثيراشتغال مجدد در دوره بازنشستگي بر منزلت نظاميان به لحاظ آماري معناداراست و ميزان تاثير آن در يک فاصله اطمينان (۰٫ ۴۳۲<p<0.514) قراردارد؛ يعني در مجموع اندازه اثر اين ۴ فرضيه، فاصله اطمينان فوق را برآورد مي کند.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد لباس و پوشش نظاميان نسبت به غيرنظاميان باعث افت بيشتري در منزلت اجتماعي آنان بعد از بازنشستگي مي گردد. از اين رو، اشتغال مجدد نظاميان و بازگرداندن لباس فرم هرچند به صورت پاره وقت، به معناي بازگرداندن منزلت اجتماعي ازدست رفته آنان خواهد بود.