مقاله رويکردي نو به برآورد شاخص رفاه در ايران با استفاده از منطق فازي طي سالهاي ۱۳۸۵ – ۱۳۵۳ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در پژوهشهاي اقتصادي از صفحه ۱۴۳ تا ۱۶۶ منتشر شده است.
نام: رويکردي نو به برآورد شاخص رفاه در ايران با استفاده از منطق فازي طي سالهاي ۱۳۸۵ – ۱۳۵۳
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تابع رفاه
مقاله توزيع درآمد
مقاله درآمد سرانه
مقاله شاخص رفاه
مقاله منطق فازي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: عصاري آراني عباس
جناب آقای / سرکار خانم: مسايلي ارشك

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
رشد اقتصادي يا افزايش متغيرهاي کمي اقتصادي مانند توليد ناخالص داخلي و درآمد سرانه که در آغاز، نشانه توسعه و رفاه به شمار مي آمد، بزودي با ايجاد شکاف بيشتر ميان کشورهاي غني و ديگر کشورها، به عنوان تنها عامل موثر در رفاه، مورد ترديد واقع شد و چگونگي توزيع منافع از رشد اقتصادي و مباحث ديگر مربوط به عدالت اجتماعي، ابعاد ديگري از رفاه و توسعه را مطرح کرد.
برآورد روند رفاه در ايران، مي تواند آينه اثرگذاري سياست هاي اعمال شده توسط برنامه ريزان باشد. لذا هدف اين مقاله تخمين رفاه و مشخص نمودن روند آن طي سالهاي ۱۳۵۳ تا ۱۳۸۵ مي باشد. در اين مقاله از نرم افزار مطلب (MATLAB) و دو شاخص درآمد سرانه و توزيع درآمد براي تخمين رفاه با کمک منطق فازي استفاده گرديده است. نتايج اين بررسي که با توجه به ديدگاه سن در مورد رفاه استخراج گرديده، نشان مي دهد که علي رغم نوسانات فراوان، روند رفاه در کشور طي دوره مورد بررسي صعودي بوده و مقدار ماکزيمم و مينيمم اين روند طي سال هاي ۱۳۵۴ و ۱۳۸۴ رخ داده که به ترتيب برابر ۰٫۷۱۵ و ۰٫۴۲۱ بوده است.