مقاله ريشه شناسي واژه هاي آب و آتش و باد در فرهنگ و ادبيات ايرانيان از ديدگاه زبانشناسي زيست محيطي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۶ در پيك نور- علوم انساني از صفحه ۷۰ تا ۸۰ منتشر شده است.
نام: ريشه شناسي واژه هاي آب و آتش و باد در فرهنگ و ادبيات ايرانيان از ديدگاه زبانشناسي زيست محيطي
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زبانشناسي زيست محيطي
مقاله ساختار فرهنگي
مقاله طبقه بندي زباني
مقاله استعاره
مقاله شکل گيري مفاهيم
مقاله ويژگيهاي محيطي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ويسي الخاص

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بررسي تعامل زبان و محيط جغرافيايي و اکولوژيکي و ارتباط فعال بين آن دو يکي از رويکردهاي جديد در مطالعات زبانشناسي است. وجود اقلام زباني در هر محيط جغرافيايي و فرهنگي مي تواند شباهتها و تفاوتهاي نگرش اقوام مختلف را نسبت به پديده هاي طبيعي و اکولوژيکي نشان دهد. اين اقلام زباني از فرهنگ، نياز، شناخت و عوامل انساني و محيطي گرفته شده است، لذا در زبانهاي مختلف، واژگان و مقوله بنديها و طبقه بنديها در تعامل با محيط اکولوژيکي متفاوت عمل مي کنند. هر عنصر واژگاني انعکاس يک جهان بيني فرهنگي و محيطي در يک جامعه زباني قلمداد مي شود، لذا، براي آنکه فرهنگ قومي را دريابيم بايد نخست معلوم سازيم که قدرت زندگي بخش واژگان چگونه با ساختار دنياي پيرامون آنها ارتباط مي يابد و چگونه آن را شکل مي دهد. اين مقاله در پي آن است که با بررسي و تحليل برخي از واژه ها مانند آب و آتش و باد در فرهنگ بومي ايرانيان و نيز استعاره ها و عبارتهاي مشتق از آنها، ارتباط بين ويژگيهاي محيطي و زبان و چگونگي تکوين و شکل گيري نگرش مردم نسبت به پديده هاي طبيعي را نشان دهد.