مقاله زبان فارسي و ضمير پوچواژه اي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در جستارهاي زباني از صفحه ۸۷ تا ۱۰۱ منتشر شده است.
نام: زبان فارسي و ضمير پوچواژه اي
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اصل فرافکن گسترده
مقاله زبان فارسي
مقاله ضمير پوچواژهاي آب و هوايي
مقاله ضمير پوچواژهاي ارتقايي
مقاله ضمير پوچواژهاي غيرشخصي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حق بين فريده
جناب آقای / سرکار خانم: فشندكي شهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ضماير پوچواژهاي ضمايري هستند كه به هيچ چيز در جهان خارج ارجاع داده نميشوند و حضورشان در جمله تنها براي اغناي ويژگيهاي نحوي است، به همين دليل به آنها جاپركن نيز اطلاق ميشود. اين ضماير برخلاف اکثر واحدهاي واژگاني که سه ويژگي نحوي، واجي و معنايي دارند، ازنظر معنايي تهي قلمداد ميشوند. لذا کاربردشان در جمله بيشتر به دلايل نحوي صورت ميگيرد و بيش از همه با اصل فرافکن بيشينه ارتباط پيدا ميکنند. اين ضماير در زبان هاي هند و اروپايي از تنوع چشمگيري برخوردارند و معمولا در سه ساخت آب و هوايي، ارتقايي و غيرشخصي مورد استفاده قرار ميگيرند. در اين مقاله به اين پرسش اساسي پرداخته شده است که چنين ضمايري در زبان فارسي نيز وجود دارند يا خير و در صورت وجود، کاربرد آنها در چه ساختهايي صورت ميگيرد؟ با در نظر گرفتن اين فرض که زبان فارسي نيز داراي ضمير پوچواژهاي است، به بررسي ساختهاي مختلف اين زبان پرداخته شد و مشخص شد كه ضمير پوچواژهاي در بعضي از ساختهاي اين زبان وجود دارد. اگر چه از آنجاکه زبان فارسي يک زبان ضميرانداز است، اين ضمير ميتواند به صورت پنهان و بدون تظاهر آوايي به کار برده شود.
هدف از اين مقاله ، بررسي وجود و يا عدم وجود ضمير پوچواژه اي در زبان فارسي است که در طول مقاله به آن پرداخته شده است.