مقاله ساختار «صدا» در داستان هاي مندني پور: نقش «زاويه ديد» در «صدا» داستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در شعر پژوهي (بوستان ادب – علوم اجتماعي و انساني ) از صفحه ۹۹ تا ۱۲۵ منتشر شده است.
نام: ساختار «صدا» در داستان هاي مندني پور: نقش «زاويه ديد» در «صدا» داستان
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ميخاييل بختين
مقاله شهريار مندني پور
مقاله صدا
مقاله زاويه ديد
مقاله گفت و گو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رستمي فرشته

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
امروزه، داستان پژوهان نوين درباره کارکرد «صدا» در روايت، ديدگاه هاي گوناگوني دارند. بيش تر اين ديدگاه ها بر پايه نظريات باختين شکل گرفته است. به باور باختين، ساختار زبان «گفت و گويي» است که در آن، گوينده و شنونده داراي رابطه اي هستند که اين رابطه، در متن شکل مي گيرد.
فرايند زبان که در کم ترين شکل آن، دو نفر وجود دارند، هويت فردي ما را شکل مي دهد. گفت و گو هايي که هويت و هستي ما را شکل مي بخشند، به دنبال گوناگوني صدا به وجود مي آيند. صداها مي توانند پاسخ گوي نياز ما بر شناخت خويش باشند و گاه حتي مي توانند شخصيت ما را دگرگون کنند.
در اين نوشتار، با استفاده از فن تحليل اطلاعات، بر اساس تئوري باختين درباره صدا، در داستان هاي شهريار مندني پور، از داستان نويسان به نام معاصر، شکل گرفته است. اين گزارش به بررسي داستان هايي مي پردازد که از سال ۱۳۷۱ تا سال ۱۳۸۲ نوشته شده و دربرگيرنده ۳۱ داستان است.
پيش پندار و فرض نخستين، آن است که شهريار مندني پور در ايجاد صدا در داستان، موفق عمل نکرده است. اين جستار براي کشف علل آن شکل گرفته است و در کند و کاو آن ها دريافته است که گزينش زاويه ديد نقشي بنيادي در اين زمينه داشته است.
بر اين پايه، اين جستار زاويه ديدهاي به کار رفته در داستان هاي شهريار مندني پور را بررسيده و در پي آن مي کوشد نشان دهد که چگونه گزينش زاويه ديد، متن را به «تک گويي» يا «چند صدايي» سوق مي دهد.
در پيوند با اين امر، بخشي را به تفاوت ميان گفت وگو(Dialogue)  و گزاره(Proposition)  اختصاص داده، سپس با تکيه بر داستان هاي مندني پور، ويژگي ها و نمايه هايي از چند صدايي و تک گويي(Monologue)  نمايانده مي گردد.