مقاله «شعر حافظ، واحه آزادي و آفرينش» (جستاري پساساختارگرايانه) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در عرفان اسلامي (اديان و عرفان) از صفحه ۱۳ تا ۴۱ منتشر شده است.
نام: «شعر حافظ، واحه آزادي و آفرينش» (جستاري پساساختارگرايانه)
این مقاله دارای ۲۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پساساختارگرايي
مقاله مرگ مولف
مقاله نويسنده گرا
مقاله تمايز differance
مقاله افق انتظار
مقاله ساختار شکني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تلخابي مهري

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف مقاله حاضر آن است كه نشان دهد، چگونه مكتب پساساختارگرايي، از تعيين معناي نهايي براي متن امتناع مي ورزد. در اين راستا، نخست با اشاره، به بخشي از ويژگي هاي متني چون غزليات حافظ به تبيين اين مطلب پرداخته مي شود که از منظر نقد پساساختارگرايي، نمي توان معناي غزل حافظ را تنها در انحصار تحليل عرفاني نگاه داشت از اين رو براي رسيدن به فهم متن، نخست بايد خود را از بند قصد مولف رهانيد و با تكيه بر متن و افق انتظار خواننده، معني را آفريد. نقد پساساختارگرايي با تكيه بر عدم قطعيت رابطه بين دال و مدلول و بازي بي پايان دلالت ها در زبان و نيز به واسطه ويژگي هاي خاص زبان ادبي از جمله ابهام و معما و ماهيت استعاري و مجازي آن و استفاده از قواعد ساختار شكني نشان مي دهد كه چگونه دال ها مي توانند در يك روند دلالتي بي انتها ادامه داشته باشد. در پايان پيشنهاد مي كند كه براي تفسير و تاويل متني گشوده چون حافظ نياز به خواننده اي است كه واقف بر نظام و مناسبات نشانگان متن باشد، از پروسه ساختار شكني آگاه باشد و نيز بداند كه چگونه مي توان معنا را افزايش داد و از حصار يك معنا قطعي و نهايي گريخت.