مقاله شفيعي کدکني و شکل گرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در شعر پژوهي (بوستان ادب – علوم اجتماعي و انساني ) از صفحه ۱۰۳ تا ۱۳۱ منتشر شده است.
نام: شفيعي کدکني و شکل گرايي
این مقاله دارای ۲۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شکل گرايي
مقاله شفيعي کدکني
مقاله زبان شناسي
مقاله آشنايي زدايي
مقاله فوتوريسم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمديان عباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مکتب شکل گرايي (فرماليسم)، مکتبي است در نقد ادبي که در اوايل قرن بيستم ميلادي، تحت تاثير فوتوريسم ايتاليايي و نظريات زبان شناسان جوان روسي به وجود آمد و سپس به اروپا و آمريکا رفت و به تدريج در اکثر کشورهاي جهان طرفداراني پيدا کرد. اديبان و سخن سنجان معاصر ايران نيز از اين تاثير بر کنار نمانده و کم و بيش در نقد ادبي، نظريات فرماليست ها را به کار گرفتند.
در ميان منتقدان معاصر ايران، آقاي دکتر شفيعي کدکني بيش از ديگران از اين مکتب نقد تاثير پذيرفته و در آثار خود از موازين زبان شناسي و شکل گرايي بهره گرفته و کوشيده است تا راز ادبي بودن يک اثر ادبي را کشف نموده و جلوه هاي آشنايي زدايي و غريبه کردن کلام را از سخن روزمره مردم در آثار گذشتگان و معاصران نشان دهد. دکتر شفيعي؛ همچون فرماليست ها اعتقاد دارد که: «شعر صرفا حادثه اي است که در زبان اتفاق مي افتد.» و زبان شناسي مي کوشد تا راز «رستاخيز کلمات» را کشف و اسباب و علل زيبايي کلام ادبي را نشان دهد. به نظر او، ادبيات نوعي کاربرد ويژه زبان است که با انحراف از «زبان عملي» و در هم شکستن هنجارهاي زبان، از زبان روزمره متمايز مي گردد. تاثير پذيري دکتر شفيعي از مکتب شکل گرايي، تا حد زيادي در سروده هاي او نيز هويداست.