مقاله شناسايي، آسيب شناسي و بررسي سخت پوستان انگلي شانک ماهيان زردباله (Acanthopagrus latus Houttuyn, 1782) وحشي و پرورشي در سواحل خليج فارس، ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در شيلات (منابع طبيعي ايران) از صفحه ۳۱۵ تا ۳۳۳ منتشر شده است.
نام: شناسايي، آسيب شناسي و بررسي سخت پوستان انگلي شانک ماهيان زردباله (Acanthopagrus latus Houttuyn, 1782) وحشي و پرورشي در سواحل خليج فارس، ايران
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شانک زردباله
مقاله انگلهاي سخت پوست
مقاله خليج فارس
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبدي كاظم
جناب آقای / سرکار خانم: مخير بابا
جناب آقای / سرکار خانم: موبدي ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: جلالي بهيار
جناب آقای / سرکار خانم: باهنر عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين تحقيق که به مدت يکسال از پاييز ۱۳۸۵ تا انتهاي تابستان ۱۳۸۶ بر روي شانک ماهيان زردباله پرورشي و وحشي سواحل خليج فارس ايران صورت گرفت، مجموعا ۲۷۶ قطعه ماهي از نظر بيماري ها و ضايعات انگلي مورد بررسي قرار گرفته و چهار گونه سخت پوست کاليگوس پاگروسومي ۱، لرنئانتروپوس موجيلي ۲، لپئوفتريوس سکي ۳ و اکتيرس پرکاروم ۴ جداسازي و شناسايي شدند. به استثناي انگل لپئوفتريوس سکي که براي اولين بار از ايران و منطقه خليج فارس گزارش مي شود براي ساير انگل ها، شانک زردباله بعنوان ميزبان جديد گزارش مي شود. درصد آلودگي به انگل هاي سخت پوست در اين ماهيان ۲۴٫۶ و شدت آلودگي ۶٫۲۳ ± ۶٫۹۶ بود. بيشترين درصد آلودگي ( ۴۷٫۱درصد) در تابستان و کمترين آن در پاييز (۵٫۹ درصد) بود و اختلاف معني داري بين بهار با تابستان و زمستان، تابستان با پاييز و پاييز با زمستان مشاهده شد (P<0.05). از نظر شدت آلودگي نيز بيشترين شدت مربوط به تابستان (۶٫۷۳ ± ۱۰٫۷۳) و کمترين آن مربوط به پاييز (۱٫۵ ± ۲٫۷۵) بود. از نظر آماري نيز اختلاف معني داري بين شدت آلودگي در فصل تابستان در مقايسه با زمستان و پاييز مشاهده شد (P<0.05). در بررسي تاثير وزن بر ميزان آلودگي نيز مشخص شد که ميانگين وزني ماهيان آلوده بسيار بيشتر (۱۴۰٫۱۲ ± ۳۹۹٫۵۶ گرم) از ماهيان غيرآلوده (۲۱۱٫۹۷ ± ۲۸۲٫۳۱ گرم) مي باشد که از نظر آماري نيز اين اختلاف معني دار بود (P<0.05). در خصوص انگل هاي کاليگوس پاگروسومي و لرنئانتروپوس موجيلي بيشترين درصد آلودگي (به ترتيب ۳۲٫۹ و ۲۰) در تابستان و کمترين آن (۲٫۹) در پاييز مشاهده شد. بيشترين شدت آلودگي به اين دو انگل در فصل تا بستان (به ترتيب ۳٫۷۸ ± ۹٫۹۱ و ۷٫۳۷ ± ۸٫۳۶) مشاهده شد. در بررسي رابطه بين تغييرات آلودگي به اين انگل ها با وزن نيز تنها اختلاف معني دار بين ميانگين وزني ماهيان سالم به آلوده در انگل کاليگوس پاگروسومي مشاهده شد يعني با افزايش وزن در اين ماهيان (و تا حدودي سن) آلودگي به انگل کاليگوس پاگروسومي نيز افزايش مي يابد.