مقاله شناسايي و تعيين درصد سنگوئيس در بيماري ژنژويت و اثر آنتي بيوتيک هاي بتالاکتام بر روي اين باکتري ها که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تير ۱۳۸۹ در مجله دانشکده پزشکي اصفهان از صفحه ۲۸۷ تا ۲۹۲ منتشر شده است.
نام: شناسايي و تعيين درصد سنگوئيس در بيماري ژنژويت و اثر آنتي بيوتيک هاي بتالاکتام بر روي اين باکتري ها
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ژنژيويت استرپتوکوکوس سنگوئيس
مقاله آنتي بيوتيک هاي بتالاکتام

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آزاده منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: كسري كرمانشاهي روحا
جناب آقای / سرکار خانم: غلياني اصفهاني پريچهر
جناب آقای / سرکار خانم: زرگرزاده محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: پلاک ميکروبي عمده ترين عامل ايجاد کننده بيماري هاي شايع دهان مانند پوسيدگي دندان و بيماري هاي لثه و بافت هاي پريودنتال مي باشد که يکي از شايع ترين آن ها ژنژويت است؛ ژنژويت يک بيماري التهابي مخرب مي باشد که حذف پلاک ميکروبي هدف اصلي درمان آن است. در اين مطالعه شناسايي باکتري هاي ناحيه بيمار و درصد هر يک و تاثير انواع آنتي بيوتيک هاي بتا لاکتام بر روي باکتري هاي شناسايي شده مورد نظر بود.
روش ها: در مطالعه توصيفي- تحليلي و تجربي، ۱۰۰ بيمار مراجعه کننده به بخش بيماري هاي دهان دانشکده دندان پزشکي دانشگاه علوم پزشکي اصفهان در سال ۱۳۸۳-۱۳۸۲ مورد مطالعه قرار گرفتند. با استفاده از پروب پريودنتال از پلاک موجود در ناحيه سرويکال دندان هاي قدامي مبتلا به ژنژويت نمونه برداري و نمونه ها به محيط کشت بلاد آگار و شوکولات آگار انتقال داده شد. در کل ۳۶۱ باکتري مورد مطالعه قرار گرفت که با آزمون هاي بيوشيميايي شناسايي شدند و با روش کربي باير سويه استرپتوکوکوس سنگوئيس نسبت به يازده نوع آنتي بيوتيک تعيين حساسيت شد و وجود اختلاف بين ميانگين قطر هاله عدم رشد نمونه هاي مورد آزمايش با سويه هاي استاندارد معين گرديد.
يافته ها: از تعداد کل ۳۶۱ باکتري، گونه استرپتوکوکوس شناسايي شده ۲۰۴ عدد و درصد آن ۹۸٫۵۵ درصد بود؛ از اين درصد، استرپتوکوکوس سنگوئيس ۴٫۲۶ درصد را به خود اختصاص داد. بيش از ۷۰ درصد سويه هاي استرپتوکوکوس سنگوئيس به آموکسي‎سيلين و کوآموکسي‎کلاو، سفالکسين، تتراسيکلين، آمپي سيلين، کلوکساسيلين، وانکومايسين، پني سيلين، تتراسيکلين و اريترومايسين حساس بودند ولي بهکليندامايسين ۱ درصد سويه ها حساسيت نشان دادند.
نتيجه گيري: پلاک ميکروبي عامل ايجاد بسياري از بيماري هاي شايع دهان مانند ژنژويت مي باشد. حذف ژنژويت با روش هاي دندان پزشکي و استفاده از آنتي بيوتيک ها در کنار اين روش ها، درمان موفق تري را باعث مي شود. پيشنهاد مي شود از آنتي بيوتيک هاي بتالاکتام (کوآموکسي کلاو و آموکسي سيلين)، به خاطر حساسيت بالاي باکتري استرپتوکوکوس سنگوئيس به آن ها، در دهان شويه هاي استاندارد استفاده شود.