مقاله شيوع اختلالات اسکلتي-عضلاني در کارکنان بهداشتي-درماني دانشگاه علوم پزشکي سبزوار در سال ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشكي سبزوار (اسرار) از صفحه ۲۱۸ تا ۲۲۳ منتشر شده است.
نام: شيوع اختلالات اسکلتي-عضلاني در کارکنان بهداشتي-درماني دانشگاه علوم پزشکي سبزوار در سال ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلالات اسکلتي-عضلاني
مقاله پرسشنامه نورد يک
مقاله پوسچر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خسروآبادي علي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: رضوي سيدمهدي
جناب آقای / سرکار خانم: فلاحي مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: اكابري آرش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اختلالات اسکلتي-عضلاني يکي از مهم ترين موضوع هاي سلامت شغلي در دنياي امروز مي باشد. با توجه به اين که وزارت بهداشت متولي امر سلامت جامعه است و ارایه هر چه بهتر خدمات سلامت نيازمند نيروي کار سالم مي باشد، تحقيق حاضر با هدف تعيين شيوع اختلالات اسکلتي-عضلاني در کارکنان دانشگاه علوم پزشکي سبزوار در سال ۱۳۸۶ انجام گرديد.
مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي-تحليلي و مقطعي به صورت نمونه گيري در دسترس بر روي ۳۶۴ نفر از پرسنل گروه هاي پيراپزشکي، بهداشت و درمان دانشگاه علوم پزشکي سبزوار در سال ۱۳۸۶ انجام شده است. در اين مطالعه اختلالات اسکلتي-عضلاني از طريق پرسشنامه نورديک که شامل بررسي اختلالات در ۹ عضو بدن در يک هفته گذشته، يک سال گذشته و بازماندگي از کار به علت اختلالات مي باشد، بررسي گرديد. داده هاي جمع آوري شده با آزمون هاي تي مستقل و ضريب همبستگي در نرم افزار SPSS 13 تحليل گرديد.
يافته ها: ميانگين و انحراف معيار سن و سابقه کارکنان به ترتيب ۶٫۸۸±۳۲٫۸۱ سال و ۷±۹٫۳۶ سال مي باشد. بيشترين شيوع اختلالات در يک سال گذشته در کل افراد مورد بررسي در نواحي کمر، زانو و پشت به ترتيب ۵۷٫۸ درصد، ۴۴ درصد و ۴۲٫۶ درصد بود ولي در گروه درمان به ترتيب ۶۱٫۶ درصد، ۹/۴۶ درصد و ۴۸٫۶ درصد بود. در گروه پيراپزشکي، شيوع اختلالات در ناحيه شانه ۲۹٫۷ درصد و در گروه بهداشت در ناحيه مچ دست ۲۸٫۴ درصد بوده است.
نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي مطالعه شيوع اختلالات کارکنان دانشگاه بالا بوده و بيشترين شيوع اختلال در نواحي کمر و زانو مي باشد. اختلال در ناحيه پشت، کمر و زانو در گروه درمان و اختلال ناحيه گردن در گروه بهداشت بيشتر بود.