مقاله شيوع بيماري زنگ زرد گندم در مزارع آبي مناطق سردسيري استان کهگيلويه و بويراحمد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در علوم كشاورزي و منابع طبيعي از صفحه ۱۹۰ تا ۱۹۶ منتشر شده است.
نام: شيوع بيماري زنگ زرد گندم در مزارع آبي مناطق سردسيري استان کهگيلويه و بويراحمد
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم
مقاله زنگ زرد
مقاله کهگيلويه و بويراحمد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وياني علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شهرستان هاي بويراحمد و دنا جزو مناطق سردسيري استان کهگيلويه و بويراحمد بوده و گندم اصلي ترين گياه مورد کشت در اين مناطق مي باشد. بررسي هاي به عمل آمده نشان داد که زنگ زرد مهم ترين بيماري گندم در نواحي ياد شده است و در برخي مناطق به صورت همه گيري نيز در مي آيد. در اين پژوهش به منظور تعيين درصد آلودگي، مزارعي به صورت تصادفي انتخاب و تعداد بوته هاي سالم و آلوده در ۲۰ نقطه هر مزرعه شمارش گرديد. يادداشت برداري از شدت و تيپ آلودگي در مرحله برگ پرچم با مقياس اصلاح شده کب صورت گرفت. اولين علايم ظهور زنگ زرد در سال ۱۳۸۴ در دوم ارديبهشت ماه و در منطقه دشتروم مشاهده شد. اين بيماري در ۸۱٫۶ درصد مزارع گندم آبي مناطق مورد بررسي و در تمامي نواحي مورد بازديد شامل دشتروم، کاکان، سررود جنوبي، سررود شمالي، دنا و پاتاوه و با ميانگين وقوع ۱۵٫۹۸± ۱۲٫۵۴درصد وجود داشت. در منطقه دشتروم، اپيدمي شديد بيماري مشاهده شد که در اين ناحيه، تمامي مزارع با ميانگين ۱۸٫۳±۳۷٫۵ درصد و با شدت و تيپ آلودگي ۸۰-۱۰۰ S آلوده بودند. در آزمايش هاي مزرعه اي با استفاده از سيستم مه پاشي و هم در شرايط آبياري جوي و پشته اي و در حالت آلودگي طبيعي، کليه ارقام گندم مورد کشت در مناطق نمونه برداري شده شامل الموت، الوند، اميد، دنا و شهريار، آلوده به زنگ زرد شده و در مقابل اين بيماري کاملا حساسيت نشان دادند.