مقاله شيوع چاقي، اضافه وزن و کمبود وزن (لاغري) در دانش آموزان دبيرستاني شهر سنندج در سال ۱۳۸۵-۱۳۸۴ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تير ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۱۵۳ تا ۱۵۹ منتشر شده است.
نام: شيوع چاقي، اضافه وزن و کمبود وزن (لاغري) در دانش آموزان دبيرستاني شهر سنندج در سال ۱۳۸۵-۱۳۸۴
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شيوع
مقاله نمايه توده بدن
مقاله اضافه وزن
مقاله چاقي
مقاله دانش آموزان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي صلاح الدين
جناب آقای / سرکار خانم: شهسواري سيروس
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي هوشيار
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبايي فر طاهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: اضافه وزن و چاقي در نوجواني احتمال بروز بيماري هاي قلبي-عروقي و غددي مانند فشار خون بالا و ديابت شيرين را افزايش مي دهد. احتمال چاق باقي ماندن افرادي که در سنين کودکي چاق هستند با افزايش سن بيشتر مي شود. جلوگيري و درمان چاقي در کودکان ممکن است مانع از چاقي در بزرگسالي شده، شانس خطر ابتلا به بيماري هاي مرتبط با آن را کاهش دهد. هدف از اين مطالعه تعيين شيوع لاغري، اضافه وزن و چاقي در دانش آموزان دبيرستاني شهر سنندج بود.
روش کار: در اين مطالعه توصيفي-تحليلي، ۶۹۴ دانش آموز دبيرستاني مشغول به تحصيل در شهر سنندج انتخاب شدند. داده هاي لازم از طريق پرسشنامه جمع آوري شد. قد و وزن به روش استاندارد اندازه گيري و نمايه توده بدن (BMI) از تقسيم وزن برحسب کيلوگرم بر مجذور قد بر حسب متر مربع محاسبه شد. معيار گروه بندي افراد حدود مرزي نمايه توده بدن براي جنس و سن پيشنهادي توسط سازمان بهداشت جهاني بود. افراد با BMI صدک ۸۵-۹۵ استاندارد به عنوان افراد داراي اضافه وزن، بيشتر از صدک ۹۵ براي سن و جنس چاق و زير ۵ درصد لاغر (دچار کمبود وزن) در نظر گرفته شدند. داده هاي گردآوري شده وارد نرم افزار SPSS شد و با استفاده از آمار توصيفي و تحليلي (آزمون هاي آماري مجذور خي و تي) مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.
يافته ها: متوسط BMI در دو جنس ۲۰٫۷ (۲۰٫۸ در پسرها و ۲۰٫۶ در دخترها) بود. شيوع کلي اضافه وزن، چاقي و لاغري به ترتيب ۱۱٫۲، ۳٫۲ و۷٫۶ درصد بود. ميزان اضافه وزن و چاقي به طور معني داري در پسران (%۱۸٫۲) بيشتر از دختران (%۱۰٫۷) بود. بالاترين درصد اضافه وزن و چاقي (۲۰%) مربوط به گروه سني ۱۴ سال بود.
نتيجه گيري: ميزان اضافه وزن و چاقي در دانش آموزان مشغول تحصيل در مقطع متوسطه در شهر سنندج %۱۴٫۴و در حد متوسط کشوري است. با افزايش سن کاهشي در شيوع اضافه وزن و چاقي در پسران و نه در دختران ديده شد. شيوع چاقي در دختران (%۱٫۱) کمتر از متوسط کشوري بود. با توجه به يافته هاي اين مطالعه ۲۲% از دانش آموزان دبيرستاني سنندج داراي وزن نامناسب هستند که نيازمند توجه و برنامه ريزي هاي مناسب تغذيه اي و آموزشي براي مداخله در جهت بهبود است.