مقاله شيوع چاقي شكمي در بيماران ديابتي نوع ۲ و ارتباط آن با ديگر عوامل سندرم متابوليك که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهريور ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۲۰۸ تا ۲۱۲ منتشر شده است.
نام: شيوع چاقي شكمي در بيماران ديابتي نوع ۲ و ارتباط آن با ديگر عوامل سندرم متابوليك
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چاقي شکمي
مقاله ديابت نوع ۲
مقاله سندرم متابوليک
مقاله رفسنجان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: درخشان رضا
جناب آقای / سرکار خانم: خوشنود اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: بالايي پريسا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: چاقي يكي از عوامل خطر سندرم متابوليك و ديابت نوع ۲ است. از آنجايي كه درمان جدي هر يك از چند اختلال سندرم متابوليك در كاهش مرگ و مير و ناتواني ها موثر است و با توجه به شيوع رو به افزايش چاقي در قرن اخير، تصميم به بررسي شيوع چاقي شكمي گرفته شد تا علاوه بر تعيين اهميت اين جز سندرم متابوليك به عنوان يك عامل خطر، ارتباط كمي آن با ساير اجزاي سندرم متابوليك نيز شناسايي گردد.
مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي ـ مقطعي در سال ۱۳۸۵ بر روي ۱۳۹۲ بيمارديابتي نوع ۲ با محدوده سني ۳۰ تا ۸۳ سال انجام شد. پس از انجام آزمايش ها، معاينه باليني، و تكميل پرسشنامه، داده ها وارد رايانه شده و تجزيه و تحليل آماري صورت گرفت و از آزمون هاي آماري كاي دو و فيشر براي داده هاي كيفي و آزمون تي براي داده هاي كمي استفاده شد.
يافته ها: از ۱۳۹۲ بيمار با ديابت نوع ۲، ۸۱۰ نفر (۵۸٫۲%) چاقي شكمي داشتند كه شامل ۴۶ نفر (۵٫۷%) مرد و ۷۶۴ نفر (۹۴٫۳%) زن بودند. طبق معيارهاي NCEP ATPIII،۷۶۸  نفر (۹۴٫۸%) سندرم متابوليك داشتند. از نظر آماري بين چاقي شكمي با سندرم متابوليك، جنس، فشارخون بالا و HDL پايين ارتباط معني داري مشاهده شد ولي ارتباط بين چاقي شكمي با سن و تري گليسريد بالا معني دار نبود.
نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان دهنده آن است كه چاقي شكمي بيشترين ارتباط كمي را با سندرم متابوليك دارد و لازم است كه در بيماران ديابتي به خوبي كنترل شود.