مقاله طراحي و اجراي GIS كاربردي جهت مكان يابي شهرك هاي صنعتي با استفاده از مدل هاي فازي، وزن هاي نشان گر و ژنتيك که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهريور ۱۳۸۸ در دانشکده فني دانشگاه تهران از صفحه ۴۱۷ تا ۴۲۹ منتشر شده است.
نام: طراحي و اجراي GIS كاربردي جهت مكان يابي شهرك هاي صنعتي با استفاده از مدل هاي فازي، وزن هاي نشان گر و ژنتيك
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سيستم اطلاعات مكاني
مقاله مكان يابي
مقاله ژنتيك و وزن هاي نشانگر
مقاله همپوشاني شاخص
مقاله فازي
مقاله آمايش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شاد روزبه
جناب آقای / سرکار خانم: عبادي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: مسگري محمدسعدي
جناب آقای / سرکار خانم: وفايي نژاد عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مديران و تصميم گيرندگان صنعتي كشور با توجه به ديدگاههاي آمايش و استراتژي هاي توسعه صنعتي، مكان هايي را براي تجمع واحدهاي صنعتي به صورت شهرك يا مجتمع، انتخاب و سازماندهي مي كنند. سيستم اطلاعات مكاني (GIS) به عنوان علم مديريت اطلاعات مكاني قادر است ابزارهاي مناسب جهت رفع مشكلات و پيچيدگي هاي تعيين مكان بهينه را در اختيار تصميم گيرندگان صنعتي قرار دهد. توابع تلفيقي از انواع توابع تجزيه و تحليل مكاني GIS هستند كه امكان انتخاب مكان بهينه را با استفاده از نقشه هاي ورودي و از طريق عملگرهاي تلفيقي فراهم مي نمايند. اين توابع از لحاظ نحوه عملكرد به انواع مختلفي مانند بولين، همپوشاني شاخص، منطق فازي، ژنتيك و وزن هاي نشان گر تقسيم مي شوند. بنابراين تعيين تابع تلفيقي مناسب در طراحي و اجراي GIS كاربردي جهت مكان يابي بهينه شهرك هاي صنعتي ضروري است. بنابراين در اين تحقيق ابتدا شرايط و فاكتورهاي موثر در مكان يابي شهرك هاي صنعتي به همراه لايه هاي اطلاعاتي مربوطه، تعيين و آماده ورود به مدل هاي تلفيقي مي شوند. سپس ويژگي ها و نحوه عملكرد مدل هاي همپوشاني شاخص، فازي، ژنتيك و وزن هاي نشانگر از لحاظ كارايي تابعي و دقت نتايج خروجي مورد ارزيابي قرار مي گيرند. در نهايت با توجه به نتايج ارزيابي، مدل مناسب تعيين و واسط كاربر مطلوب توسعه مي يابد. در نتيجه اجراي اين مراحل مشخص گرديد كه مدل همپوشاني شاخص با نسبت زماني ۲٫۲ ثانيه و كارايي با ۵ ارزيابي مثبت بهترين مدل جهت تلفيق پارامترهاي مكان يابي شهرك هاي صنعتي در مقايسه با مدل هاي فازي، ژنتيك و وزن هاي نشانگر است.