مقاله طراحي کيت سنجش آنتي ژن P24 ويروس HIV با استفاده از آنتي بادي منوکلونال انساني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در دنياي ميكروب ها از صفحه ۸۱ تا ۸۸ منتشر شده است.
نام: طراحي کيت سنجش آنتي ژن P24 ويروس HIV با استفاده از آنتي بادي منوکلونال انساني
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آزمون اليزا
مقاله آنتي ژن p24
مقاله سنجش ايمني
مقاله HIV

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: بوترابي سيدمهدي
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي حسيني رضا
جناب آقای / سرکار خانم: ميرجلالي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: چندين روز پس از عفونت با ويروس HIV و قبل از تغييرات سرمي در مرحله وجود RNA ويروس در خون، آنتي ژن p24 در خون قابل سنجش است. مطالعات نشان مي دهد در مراحل اوليه عفونت آنتي ژن p24 بسيار زودتر از آنتي بادي بر عليه ويروس ظاهر مي شود. بنابراين ارزيابي آنتي ژن p24 ويروس مي تواند شاخص مناسبي براي تشخيص عفونت در مراحل اوليه بيماري باشد. هدف از اين پژوهش استفاده از روش الايزا براي تشخيص آنتي ژن p24 با حساسيت و ويژگي بالا و مقايسه آن با روش هاي ديگر تشخيصي به منظور تشخيص عفونت در مراحل اوليه مي باشد.
مواد و روش ها: ۳۰۰ نمونه خون با کيت نسل سوم تعيين آنتي بادي بر عليه HIV مورد آزمايش قرار گرفت. ۳۰ نمونه مثبت از مرکز تحقيقات ايدز و از بيماران تاييد شده با روش ايمونوبلات و NAT جمع آوري شد. تمام نمونه ها با کيت طراحي شده آنتي ژن p24 به روش اليزا مورد بررسي قرار گرفت. براي حذف اثر تداخلي احتمالي وجود آنتي بادي بر عليه آنتي ژن p24، نمونه سرم هايي که تست آنتي بادي آنها مثبت بود با محلول هاي مختلفي مانند بافر گليسين ۱٫۵ مولار با pH 2، اسيد کلريک ۰٫۵ نرمال، ترايتون X-100 با غلظت ۰٫۱ درصد، بافر قليايي شماره ۱ و شماره ۲ مجاور شدند.
نتايج: از ۳۰ نمونه مثبت در ۲۱ مورد تست آنتي ژن در کيت طراحي شده با آنتي بادي منوکلونال انساني و ۱۸ مورد در کيت طراحي شده با آنتي بادي منوکلونال موشي قبل از مجاورت با محلول گليسين مثبت شد (حساسيت تشخيصي به ترتيب ۷۰% و ۶۰%). پس از مجاور سازي ۲۸ نمونه در کيت طراحي شده با آنتي بادي منوکلونال انساني و ۲۷ مورد در کيت طراحي شده با آنتي بادي منوکلونال موشي مثبت شد (حساسيت تشخيصي به ترتيب ۹۳% و ۹۰%). در کيت طراحي شده براي تشخيص آنتي ژن p24 حد مرزي بر مبناي جذب نوري نمونه هاي منفي ۰٫۱۵ (معادل ۲ پيکوگرم در ميلي ليتر آنتي ژنp24 ) تعيين شد. اختلاف بين ميانگين جذب نوري نمونه هاي مثبت و منفي در تست آنتي ژن از نظر آماري با P<0.005 قابل توجه بود (جذب نوري ۱٫۶ در مقابل ۰٫۰۸). حساسيت آناليتيک سنجش با استفاده از آنتي بادي منوکلونال انساني و استفاده از آنتي ژن ۱WHO واحد در ميلي ليتر و با آنتي ژن نوترکيب ۲ پيکوگرم در ميلي ليتر بدست آمد که در استفاده از آنتي بادي منوکلونال موشي اين مقدار به ترتيب ۴ و ۸ بود. بر اساس نتايج حاصل از نمونه هاي منفي اختصاصيت سنجش ۱۰۰% محاسبه گرديد. مجاور سازي نمونه سرم هاي مثبت و نمونه هايي از پانل BBI داراي تست آنتي ژن و آنتي بادي و PCR بافر گليسين ۱٫۵ مولار با۲pH باعث افزايش حساسيت تشخيصي گرديد (۷۰% در مقابل ۹۳%).
نتيجه گيري: اين تست حساسيت و ويژگي بالايي براي تشخيص HIV دارد و در مقايسه با روش هاي ديگر تشخيص، ساده، سريع، دقيق و از نظر اقتصادي مقرون به صرفه مي باشد. از اين تست در غربالگري نوزادان تولد يافته از مادران HIV مثبت و همچنين تعيين تکليف در مورد افرادي که تست اليزا نسل چهارم مثبت داشته ولي تست وسترن بلات آن را تایيد نکرده مي توان استفاده کرد.