مقاله عاري سازي دو توده تجاري سير (.Allium sativum L) بومي ايران از پوتي ويروس ها با استفاده از گرمادرماني و كشت مريستم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در دانش گياهپزشكي ايران (علوم كشاورزي ايران) از صفحه ۳۴۵ تا ۳۵۲ منتشر شده است.
نام: عاري سازي دو توده تجاري سير (.Allium sativum L) بومي ايران از پوتي ويروس ها با استفاده از گرمادرماني و كشت مريستم
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آزمون الايزا
مقاله پوتي ويروس
مقاله سير
مقاله كشت مريستم
مقاله گرمادرماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زاهدي بهمن
جناب آقای / سرکار خانم: مصاحبي غلامحسين
جناب آقای / سرکار خانم: زماني ذبيح اله
جناب آقای / سرکار خانم: كاشي عبدالكريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور عاري سازي گياه سير از پوتي ويروس ها، دو توده تجاري سير بومي ايران به نام هاي همدان و آذرشهر انتخاب و با استفاده از تكنيك گرمادرماني و كشت مريستم انتهايي مورد بررسي و مطالعه قرار گرفتند. ابتدا سوخ هاي آلوده توده هاي مورد نظر به مدت ۱ هفته در دماي ۳۰ درجه سانتي گراد و سپس به مدت ۴ هفته در دماي ۳۶ درجه سانتي گراد تحت تيمار گرمادرماني قرار گرفتند و متعاقبا مريستم انتهايي آنها در دو اندازه ۰٫۴-۰٫۶ و ۰٫۶-۰٫۸ ميلي متر جدا و در محيط كشت موراشيج و اسكوگ (MS) كه با تنظيم كننده هاي رشد نفتالين استيك اسيد با غلظت هاي صفر، ۰٫۱ و ۰٫۵ بنزيل آدنين با غلظت هاي صفر، ۰٫۵ و ۱ ميلي گرم در ليتر تكميل شده بودند كشت گرديدند. به منظور ارزيابي كارايي گرمادرماني و كشت مريستم در حذف ويروس و مقايسه آنها با تيمار شاهد، گياهك ها پس از رشد با استفاده از آزمون الايزا مورد بررسي قرار گرفتند. بر اساس نتايج به دست آمده از آزمون الايزا ميزان عاري از ويروس سازي با ريز نمونه به اندازه ۰٫۴-۰٫۶ ميلي متر %۱۰۰ بود در حالي كه با ريز نمونه ۰٫۶-۰٫۸ ميلي متر ميزان عاري سازي %۹۱ گرديد. تيمار شاهد (بدون تيمار گرمادرماني) %۲۱ عاري سازي نشان داد. همچنين گرمادرماني به تنهايي، موجب %۷۳ عاري سازي براي توده همدان و %۶۱ براي توده آذرشهر گرديد اين در حالي بود كه گياهان شاهد بيش از %۸۰ آلودگي نشان دادند. در تمامي تيمارها تنظيم كننده رشد نفتالين استيك اسيد با غلظت ۰٫۱ ميلي گرم در ليتر اختلاف معني داري را در سطح %۱ روي پرآوري، طول گياهك و تعداد برگ در هر ريز نمونه نشان داد. بنزيل آدنين با تيمار ۰٫۵ و ۰٫۱ ميلي گرم در ليتر بيشترين اثر را روي پرآوري و تعداد برگ در هر گياهك داشته است و در ارتباط با طول گياهك بيشترين اثر مربوط به تيمار ۰٫۵ ميلي گرم در ليتر است. همچنين اثر متقابل رقم و اندازه مريستم تنها براي طول گياهك در سطح %۱ معني دار گرديد. تيمار  S2C1 بيشترين طول گياهك را داشت.