مقاله علل ورود «تنقيح مناط» به مذهب اماميه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۶ در پيك نور- علوم انساني از صفحه ۶۷ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: علل ورود «تنقيح مناط» به مذهب اماميه
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنقيح مناط
مقاله علم اصول
مقاله فقه اماميه
مقاله حجت
مقاله قياس
مقاله اخبارگرايي
مقاله مکتب حله
مقاله اجتهاد
مقاله استصحاب
مقاله برایت
مقاله اشتغال
مقاله تخيير

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وندنوروزي جواد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تنقيح مناط يکي از قوانين و قواعد اصول فقه است که براي استنباط احکام و قواعدشرعي به کار گرفته مي شود. به طور کلي، يکي از شيوه هاي تعميم احکامي است که براي وقايع و موارد خاص صادر شده و با اين روش خصوصيات آن واقعه يا فرد خاص که در حکم دخيل نيست شناسايي شده کنار زده مي شود و حکم در همه موارد مشابه به جاري مي گردد. اين اصطلاح را، ابتدا، علماي اصولي عامه به کار گرفتند و سپس، در قرنهاي بعد از پنجم هجري، با زايش مکتب حله و گرايش علماي اصولي اماميه به عقل گرايي و رد اخباري گرايي وارد حوزه اصوليين اماميه گرديد. گرايش به توسعه ادله لبي، تفريق بين قياسِ ظني و قياسِ قطعي، نفي حجيت خبر واحد و راي و قياس، تنقيح و تهذيب اخبار، ظهور عقل گراياني همچون ابن ادريس حلي، شيخ طوسي، شيخ انصاري، علامه حلي، و ظهور و گسترش مکتب حله از علل اصلي ورود تنقيح مناط به مذهب اماميه است.