مقاله فراواني هايپوتيروئيديسم مادرزادي و ارتباط آن با برخي از عوامل خطر در مراکز بهداشتي – درماني شهر خوي در سال ۸۶-۸۵ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشكده پرستاري و مامايي اروميه از صفحه ۳۵ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: فراواني هايپوتيروئيديسم مادرزادي و ارتباط آن با برخي از عوامل خطر در مراکز بهداشتي – درماني شهر خوي در سال ۸۶-۸۵
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هايپوتيروئيديسم مادرزادي
مقاله عوامل خطر
مقاله عقب ماندگي ذهني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صفرعلي زاده فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: صديقي رقيه
جناب آقای / سرکار خانم: پرتواعظم حميده

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پيش زمينه و هدف: هيپوتيروئيدي مادرزادي يکي از شايع ترين علل قابل پيشگيري عقب ماندگي ذهني است. بروز کلي اين مشکل از ۱در ۳۰۰۰ تا ۱در ۴۰۰۰ متغير است. ميانگين بروز بيماري در کشور ۱در ۱۰۰۰ تخمين زده مي شود. هدف مطالعه تعيين فراواني هايپوتيروئيديسم مادرزادي و ارتباط آن با برخي از عوامل خطر مي باشد.
مواد و روش کار: در اين پژوهش توصيفي گذشته نگر باتوجه به پرونده هاي بهداشتي نوزادان که آزمون غربالگري هايپوتيروئيديسم را انجام داده اند و داراي آزمون مثبت مي باشند بعد از تخمين ميزان فراواني به بررسي عوامل خطر در ارتباط با آن پرداخته و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. در اين پژوهش ۱۶ نوزاد داراي آزمون مثبت بودند. ابزار گردآوري اطلاعات پرسش نامه بود. از نرم افزار ۱۶ SPSS جهت تجزيه و تحليل داده ها استفاده گرديد.
يافته ها: يافته ها بيانگر آن است که اکثريت موارد بالاي تيتر TSH (57 درصد) مربوط به جنين مونث مي باشد و (۴۲٫۸ درصد) موارد بالاي تيتر TSH مربوط به جنين مذکر مي باشد. اکثريت نوزادان (۵۰درصد) که سطح TSH بالايي داشتند والدين آن ها ازدواج فاميلي دور يا نزديک داشتند. اکثريت مادران (۵۰درصد) در حين بارداري از گوشت مرغ استفاده مي کردند و در عده کمي از مادران (۷درصد) از ماهي جهت تغذيه استفاده مي کردند که نشان دهنده تاثير تغذيه با TSH بالا در نوزادان مي باشد.
بحث و نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي پژوهش و باتوجه به شيوع بالاي بيماري در کشور و عوارض جبران ناپذير مغزي در صورت عدم تشخيص و درمان به موقع بيماري قابل پيشگيري نمي باشد. باتوجه به نتايج آگاهي دانش آموزان و مادران متاسفانه به عملکرد تبديل نشده لذا آموزش بيشتر و ايجاد باور بهداشتي و پيشگيري در اين زمينه لازم مي باشد.