مقاله فرجام شناسي کيهاني در مکاشفات يهودي دوره بين العهدين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۷ در پژوهشنامه اديان از صفحه ۱ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: فرجام شناسي کيهاني در مکاشفات يهودي دوره بين العهدين
این مقاله دارای ۲۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فرجام شناسي
مقاله آخرت شناسي يهودي
مقاله مکاشفات
مقاله بين العهدين
مقاله آخرالزمان
مقاله مسيحا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيم عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
دوران حد فاصل ترجمه هفتادي تا زمان نگارش عهد جديد، به دوره بين العهدين موسوم است. اين دوره به سبب هم جواري يهوديان با اقوام ديگر، موجد ادبيات بسيار پرباري بود که گونه هاي ادبي متنوعي را در خود داشت. از جمله مي توان گونه ادبي مکاشفه را نام برد که به دلايلي همچون تاثير انديشه هاي ايراني بر يهود، قوت فراوان گرفت. آزارهايي که يونانيان و رميان بر اين قوم روا داشتند، فرجام شناسي نويني را در مکاشفات بين العهدين بنيان نهاد که هم در راستاي تکميل آموزه هاي عهد عتيق بود و هم دردهاي تاريخي اين قوم را مرهم مي نهاد. ساختار اين فرجام شناسي بر جبري تاريخي استوار بود که فسادهاي موجود در جامعه انساني را موجب فساد و کاستي در امور کيهاني مي دانست و آن دو را زمينه ظهور مسيحا و اصلاحات او به شمار مي آورد. فرجام شناسي مکاشفات با ارايه نگاهي فراتاريخي به رخدادهاي آخرالزمان، ديدگاه هاي تاريخي فرجام شناسي عهد عتيق را به کلي دگرگون کرد، زيرا از ديدگاه مکاشفه گران دوره بين العهدين، عالم آخرت، به موازات همين عالمِ ماده در جريان بود و اورشليم آسماني که نماد ملکوت الهي به شمار مي رفت، مي توانست هر لحظه در قلب هاي آدميان بر پا شود و محل استقرار خداوند باشد.