مقاله فقرزدايي و تامين رفاه سكونتگاه هاي غيررسمي با رويكرد مقتدرسازي در ميان آباد در اسلامشهر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در رفاه اجتماعي از صفحه ۱۵۵ تا ۱۸۶ منتشر شده است.
نام: فقرزدايي و تامين رفاه سكونتگاه هاي غيررسمي با رويكرد مقتدرسازي در ميان آباد در اسلامشهر
این مقاله دارای ۳۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سكونت گاه غيررسمي (فقيرنشين)
مقاله مقتدرسازي
مقاله سرمايه اجتماعي
مقاله كاهش فقر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي يداله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
طرح مساله: مادامي كه دولت در معناي مديريت شهري براي ارتقاي سطح رفاه زندگي و برخورداري جوامع فقير و به ويژه شهري نقش «تامين كننده مستقيم» را بجاي «تسهيل گر» ايفا نمايد، تنها دستاورد آن، افزايش تعداد دهان هاي بازي است كه هر روز بر طبل وابستگي خود بيش تر مي كوبند. لذا بررسي زمينه ها و چگونگي پياده سازي شيوه «مقتدر سازي» اجتماع محلي از اهميت اساسي برخوردار است.
روش: در اين كار پژوهشي در كنار روش هاي اسنادي و كتابخانه اي، از شيوه هاي ميداني (كمي و كيفي) شامل پرسشنامه و جلسات بحث گروهي نيز استفاده شده است تا اطلاعات مورد نياز گردآوري شود. چارچوب و مدل مفهومي اين كار، تلفيقي از مدل پژوهشي اسكان غيررسمي، شاخص هاي سنجش رفاه و چهارچوب نظري مدل مقتدرسازي است. به لحاظ زماني، اين كار پژوهشي در طي سال هاي ۱۳۸۶، ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ انجام گرديده است. دسته اي از سئوالات در دو دوره مختلف از نمونه هاي ثابت (سرپرستان خانوار) پرسيده شده است تا تغييرات زماني در محدوده زمستان ۱۳۸۶ و بهار ۱۳۸۸ نسبت به هم مقايسه گردد. در انتخاب نمونه با توجه به تعداد اعضاي جامعه نمونه، محله ميان آباد(حدود ۴۰هزار نفر و ۸ هزار سرپرست خانوار) ابتدا به انتخاب نمونه راهنما (pilot sample) بر اساس صفت آماري تمايل و عدم تمايل به مشاركت با مديريت شهري، اقدام شد. با توجه به نسبت ۶۷ درصد تمايل و ۳۳ درصد عدم تمايل (۲۰ از ۳۰ و ۱۰ از ۳۰)، با سطح اطمينان بالاي ۹۵ درصد (۰٫۹۵۴) و t برابر با ۲، با استفاده از روش برآورد نمونه در توزيع هاي دوجمله اي، تعداد سرپرستان خانوار مورد پرسشگري، ۳۹۶ به دست آمد كه در نهايت، ۴۰۰ مورد درنظر گرفته شد.
يافته ها: يافته ها نشان مي دهند اولويت هاي رفاهي و نيازهاي خانوارهاي موجود در سكونتگاه هاي فقير شهري (حاشيه نشين) تا اندازه اي متفاوت با ساير سكونتگاه هاي متعارف و فقيرنشين شهري است، اگرچه، از جنبه هاي مشابه نيز برخوردار است. از سويي سرمايه اجتماعي بالايي در بين خود اين ساكنان جاري است هرچند كه به نهاد مديريت شهري اعتماد چنداني ندارند.
نتايج: نتيجه مطالعات نشان دهنده آن است كه در سكونتگاه غيررسمي (فقيرنشين) مورد بررسي، راهكار مناسب جهت افزايش رفاه و ارتقاي شرايط محيط زندگي، حركت در چارچوب راهكار مقتدرسازي است كه در اين راستا، مواردي چون اعطاي حق مالكيت، ايجاد اشتغال پايدار و افزايش سطح خدمات و تسهلات زيربنايي، از موارد اساسي است تا در راستاي بهبود سرمايه اجتماعي و مقتدرسازي ساكنان، گام برداشته شود.