مقاله لزوم سطح عايق براي جمع آوري آب باران در نواحي نيمه خشک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علوم و مهندسي آبخيزداري ايران از صفحه ۵۳ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: لزوم سطح عايق براي جمع آوري آب باران در نواحي نيمه خشک
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اراضي شيبدار
مقاله بارندگي روزانه
مقاله تيمار سطوح آبگير
مقاله ضريب رواناب و لايه غير قابل نفوذ نايلوني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي علي
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي سيدجمال

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ايجاد پوشش گياهي دايمي و داراي بازدهي اقتصادي از راه هاي کنترل فرسايش در دشت هاي دامنه اي به روش مشارکت مردمي است. به همين منظور ايجاد سامانه هاي سطوح آبگير باران همراه با افزايش ضريب رواناب سطحي خصوصا در بارش هاي حداقل روزانه لازم مي باشد. با توجه به نياز کشور بخصوص استان زنجان به استفاده از روش هاي مناسب ايجاد سامانه جمع آوري آب باران با هدف تامين آب و توسعه باغات مثمر در اراضي شيب دار اين طرح تحقيقاتي در ايستگاه قره چريان زنجان اجرا گرديد. نظر به اينکه ايستگاه سينوپتيک زنجان به عنوان ايستگاه معرف شرايط اقليمي نيمه خشک محسوب مي گردد. لذا فراواني بارش هاي روزانه در هر ماه و براي يک دوره آماري ۴۵ ساله و براي مقادير بيشتر از صفر، ۱، ۵ و ۱۰ ميلي متر تهيه گرديد. سطوح آبگير با تيمارهاي سطح عايق، نيمه عايق و طبيعي در چهار تکرار بر روي سطح شيب دار ايجاد و ميزان بارش روزانه و عمق رواناب اندازه گيري شد. نتايج نشان داد که ميزان فراواني بارش هاي روزانه با عمق مساوي يا بيشتر از ۱، ۵ و ۱۰ ميلي متر در ماه هاي گرم شامل تير، مرداد و شهريور بترتيب داراي متوسط فراواني وقوع حدودا يک بار در يک، سه و ده سال هستند. تجزيه واريانس، مقايسه ميانگين ها و تحليل رگرسيوني بين عمق بارندگي روزانه و عمق رواناب ايجاد شده نشان مي دهد که تيمارها داراي تفاوت آماري معني دار در سطح يک درصد خطا مي باشند. همچنين حد آستانه بارندگي براي شروع رواناب براي سطوح عايق، نيمه عايق و طبيعي در حدود ۱، ۴ و ۷ ميليمتر و متوسط درصد ضريب رواناب ۴۳٫۹، ۱۲٫۱۵ و ۳٫۰۴ مي باشد.