مقاله مردم سالاري ديني در نهج البلاغه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۵ در پيك نور- علوم انساني از صفحه ۱۰۷ تا ۱۱۵ منتشر شده است.
نام: مردم سالاري ديني در نهج البلاغه
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تاريخ اسلام
مقاله خلفاي راشدين
مقاله نهج البلاغه
مقاله امامت
مقاله بيعت
مقاله حکومت اسلامي
مقاله مشروعيت
مقاله مردم سالاري ديني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عارف نژاد ابوالقاسم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در فرهنگ سياسي علي (ع) اگرچه اکثريت مترادف حقانيت نيست، در عين حال، جايگاه ويژه اي را به خود اختصاص داده است و حکومت اسلامي را بر اين رکن استوار کرده است. حاکم واجب الاطاعه حاکمي است که مورد پذيرش اکثريت قرار گرفته باشد، ولو اينکه بهترين فرد نباشد و زماني که اکثريت فرد اصلح را حمايت نکنند، فرد اصلح نيز شرعا مکلف به تلاش براي کسب قدرت و زعامت امت نمي باشد. امام علي (ع) براي حفظ مصالح جامعه نوپاي اسلامي و جلوگيري از تفرقه و چند دستگي راضي به بيعت با سه خليفه قبل از خود شد و هرگاه آنان کمک فکري مي خواستند امام از اين امر دريغ نمي ورزيد و صادقانه آنان را راهنمايي مي کرد. در مواردي هم که خلفا سنت پيامبر (ص) را تغيير دادند امام سکوت اختيار کرد تا وحدت جامعه از هم فرو نپاشد. علي (ع) علت قبول خلافت را نيز تقاضاي اکثريت بيان فرمود و چنين تقاضايي وي را، شرعا به پذيرش اين منصب مکلف کرد. امام معتقد بود که نظر اکثريت نه تنها باعث انتقال قدرت به حاکم مي شود بلکه حاکم مي بايست با توجه به مصالح و نظرات آنها و ترجيح اکثريت بر اقليت به تصميم گيري و اداره امور جامعه بپردازد.