مقاله مطالعه آلودگي به انگل هاي گرگارين در ميگو هاي وحشي سرتيز (Parapenaeopsis stylifera) و پرورشي وانامي (Litopenaeus vannamei) استان خوزستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۰ در مجله تحقيقات دامپزشكي (دانشگاه تهران) از صفحه ۵۵ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: مطالعه آلودگي به انگل هاي گرگارين در ميگو هاي وحشي سرتيز (Parapenaeopsis stylifera) و پرورشي وانامي (Litopenaeus vannamei) استان خوزستان
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انگل هاي گرگارين
مقاله ايران
مقاله ميگوي وانامي
مقاله خوزستان
مقاله ميگوي سرتيز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زنگويي نسيم
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيم زاده موسوي حسينعلي
جناب آقای / سرکار خانم: مخير بابا
جناب آقای / سرکار خانم: ياوري وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: باهنر عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
انگل هاي ميگو يکي از عوامل مهم بروز بيماري و مرگ و مير در شرايط طبيعي و پرورشي است. يکي از متداول ترين پروتوزوآهاي انگلي در ميگو، گرگارين ها (Gregarines) مي باشند. مطالعه حاضر دراستان خوزستـان و جهت تعيين ميزان شيوع و شدت آلودگي به انگل هاي گرگارين در ميگوي سرتيز که گونه بومي خليج فارس است و ميگوي وانامي که درحال حاضر گونه غالب پرورشي در کشور است، انجام شد. نمونه ها به طور کاملا تصادفي از خليج فارس و مزارع پرورش ميگوي مجتمع چوئبده آبادان تهيه، به آزمايشگاه ارسال و به روش تهيه گسترش مرطوب از دستگاه گوارش بررسي گرديد. در اين مطالعه در ميگوي وانامي انگلي مشاهده نشد در حاليکه ميزان آلودگي ميگوي سرتيز ۳۲٫۵ درصد محاسبه گرديد که جنس هاي انگل جدا شده عبارت بود از: نماتوپسيس، روتاندولا، هليوسپورا و ديگر جنس هاي ناشناخته گرگارين ها. در اين ميان بالاترين فراواني مربوط به جنس نماتوپسيس بود (۹٫۵۵ درصد). بر اساس اطلاعات منتشر شده، اين نخستين گزارش از اين سه جنس انگل در ميگوي سرتيز است. به علاوه در خصوص ارتباط ميان جنسيت و طول کلي بدن ميگوها با ميزان آلودگي مي توان بيان کرد که ميزان آلودگي ميگوهاي بزرگتر، بيشتر از ميگوهاي کوچکتر بود اما تفاوت معني داري از لحاظ آلودگي بين دو جنس نر و ماده مشاهده نشد.