مقاله مطالعه روند رشد و عملکرد کشت مخلوط ذرت و سويا در رقابت همزمان با دو علف هرز تاج خروس و تاتوره که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در دانش علف هاي هرز از صفحه ۱۰۷ تا ۱۲۵ منتشر شده است.
نام: مطالعه روند رشد و عملکرد کشت مخلوط ذرت و سويا در رقابت همزمان با دو علف هرز تاج خروس و تاتوره
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زراعت چند کشتي
مقاله نسبت اختلاط
مقاله آناليز رشد
مقاله رقابت
مقاله مديريت غيرشيميايي علف هاي هرز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زعفريان فائزه
جناب آقای / سرکار خانم: آقاعليخاني مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: رحيميان مشهدي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: زند اسكندر
جناب آقای / سرکار خانم: رضواني محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي تاثير کشت مخلوط بر عملکرد و شاخص هاي رشد ذرت و سويا در رقابت با علف هاي هرز تاج خروس و تاتوره، آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با ۳ تكرار در سال ۱۳۸۶ انجام شد. عوامل مورد بررسي عبارت بودند از: ۵ نسبت اختلاط دو گياه زراعي ذرت و سويا شامل: %۰ سويا: %۱۰۰ ذرت، %۲۵ سويا: %۷۵ ذرت، %۵۰ سويا: %۵۰ ذرت، %۵۰ سويا: %۲۵ ذرت، %۱۰۰ سويا: %۰ ذرت، و ۴ سطح آلودگي علف هرز تاج خروس و تاتوره شامل: عاري از علف هرز، آلوده به تاج خروس در تمام فصل، آلوده به تاتوره در تمام فصل و آلودگي توام تاج خروس و تاتوره در طول فصل به نسبت ۵۰:۵۰٫ تراكم علف هاي هرز کاشته شده در همه كرتها ۱۵ بوته در هر متر از طول رديف بود. نتايج نشان داد که بالاترين ميزان شاخص سطح برگ، تجمع ماده خشک و سرعت رشد محصول ذرت در نسبت ۷۵:۲۵ (سويا: ذرت) مشاهده شد، همچنين بالاترين نسبت برابري زمين (۱٫۳۳) و بيشترين ميزان عملکرد ذرت (۱۰۸۷۵ کيلوگرم در هکتار) نيز در اين نسبت بدست آمد، اما با کاهش نسبت ذرت در مخلوط اين صفات کاهش يافتند. رقابت همزمان دو گونه علف هرز در تمام سطوح کشت مخلوط در مقايسه با رقابت تک گونه اي تاج خروس يا تاتوره باعث کاهش بيشتر شاخص هاي رشد و در نتيجه کاهش بيشتر عملکرد دانه در ذرت شد. براي سويا بالاترين شاخص سطح برگ، تجمع ماده خشک، سرعت رشد محصول و همچنين بيشترين عملکرد دانه (۵۸۹۸٫۳ کيلوگرم در هکتار) در تک کشتي و بدون حضور علف هرز بدست آمد. حصول نسبت برابري زمين بالاتر از يک در تمام تيمارهاي واجد ذرت و سويا حتي در شرايط رقابت با علف هاي هرز حاکي از سودمندي کشت مخلوط و مناسب بودن آن به عنوان يک راهبرد غير شيميايي در مديريت علف هاي هرز مي باشد.