سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: سومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

منصوره قبادی پور – دانشگاه اصفهان، گروه زمین شناسی
محمدعلی جعفریان – دانشگاه اصفهان، گروه زمین شناسی

چکیده:

پس از نمونه برداری سیستماتیک و مطالعات میکروسکوپی بر روی میکروفسیلهایجانوری رسوبات پرمین کوه کفتار، واقع در ناحیه چاه ریسه، شمال شرق اصفهان، مشخص شد که رسوبات دریائی کم عمق پرمین بالائی پس از یک ناپیوستگی فرسایشی بر روی نهشته های دونین بالائی (قسمت فوقانی اشکوب فامنین) پیشروی کرده است. بر مبنای زیست چینه شناسی پالینومورفها (شیرانی، ۱۳۷۴) و کنودونتها (Mawson, 1998) بین این دو واحد رسوبی نبود چینه شناسی وجود داردکه تمام رسوبات کربنیفر و پرمین زیرین را در بر می گیرد. پس از سطح فرسایشی، توالی رسوبی پرمین باضخامت ۲۶۰ متر و با قاعده پیشرونده (ماسه سنگی و آهک ماسه ای) آغاز شده و با دولومیت زرد و آهکهایضخیم تا متوسط لایه تیره حاوی فسیلهای فراوان از جمله شکمپایان، بازوپایان، بریزوئرها ، اسفنجها، مرجانها و میکروفسیلهای مختلف ادامه یافته و در خاتمه به افق لاتریتی می رسد. پس از افق لاتریتی، تریاس با ماسه سنگهای سفید و دولومیتهای زرد ضخیم لایه بر روی پرمین بالایی قرار دارد. با مطالعه مقاطع نازک تهیه شده از سنگهای پرمین در این ناحیه، رویهمرفته ۴۴ جنس فورامینیفر، ۵ جنس جلبک سبز و قرمز و ۲ جنس بریوزوئر شناسایی شد. بر اساس ارزش چینه شناسی میکروفسیلهای شناسائی شده در ستون چینه شناسی مورد مطالعه، جمعا ۶ بیوزون محلی مشخص گردیدکه زمان زمین شناسی پرمین بالایی (مرغابین بالائی – جلفین زیرین) را نشان میدهد.