مقاله مطالعه مقدماتي اثر روش مقابله درمانگري بر عوامل نخستين شخصيت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۴ در پيك نور- علوم انساني از صفحه ۱۶ تا ۲۷ منتشر شده است.
نام: مطالعه مقدماتي اثر روش مقابله درمانگري بر عوامل نخستين شخصيت
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله راههاي مقابله اي
مقاله مقابله درمانگري
مقاله تنش زدايي تدريجي عضلاني
مقاله عوامل شخصيتي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آقايوسفي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين پژوهش به بررسي تاثير روش «مقابله – درمانگري» بر عوامل نخستين شخصيت در مقايسه با «تنش زدايي تدريجي عضلاني» و گروه «کنترل» مي پردازد. ۴۵ دختر دانشجوي دانشگاههاي آزاد اسلامي و پيام نور قم به طور تصادفي به سه گروه ۱۵ نفره تقسيم شدند. پيش و پس از اعمال متغير مستقل (روش درمانگري) توسط مقياس الف «آزمون ۱۶ عاملي شخصيت كتل» مورد سنجش قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه «مقابله – درمانگري» به عنوان يك فن ابداعي توانست نمرات عوامل A, B, M, O, Q3 & Q4 را تغيير دهد. «تنش زدايي تدريجي عضلاني» تنها نمرات عامل مرتبه نخستين O را تغيير داد. نمرات گروه کنترل نيز در عوامل E و I تغيير کردند. تغييرات بيشتر در نمرات عوامل مرتبه اول شخصيت توسط «مقابله – درمانگري»، در مجموع نشان دهنده كارآمدي و برتري نسبي اين فن بر «تنش زدايي تدريجي عضلاني» در اين زمينه است. با وجود اين، روش شناسي پس رويدادي و نمونه کوچک، امکان تعميم گسترده نتايج را نمي دهد.