مقاله مفهوم دروغ در ايران باستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در ادبيات عرفاني و اسطوره شناختي (زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۱۷۳ تا ۱۹۸ منتشر شده است.
نام: مفهوم دروغ در ايران باستان
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دروغ
مقاله راستي
مقاله اقتدار سياسي
مقاله کتيبه بيستون
مقاله داريوش بزرگ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وكيلي شروين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين نوشتار سير تحول مفهوم دروغ در ايران عصر هخامنشي و چگونگي چفت و بست شدن آن با ساختارهاي سياسي بررسي مي شود. تمدن ايراني نخستين و تنها تمدن عصر پيشامسيحي است که مفهوم دروغ در آن هم طنيني سياسي دارد و هم به مثابه کليدواژه اي مرکزي در دستگاهي اخلاقي کاربرد يافته است. چرايي اين اهميت يافتن دروغ در دستگاه نظري ايرانيان باستان پرسش مرکزي اين نوشتار است. بحث با واکاوي مفهوم دروغ در گاهان و اوستا آغاز و در ادامه، سير تکامل مفهوم دروغ در متون اوستايي کهن و متاخر وارسي مي شود. آنگاه اين مفهوم به طور مقايسه اي با متون پارسي باستان به جا مانده از شاهنشاهان هخامنشي مقايسه و به ويژه کاربست مفهوم دروغ در کتيبه بيستون تحليل مي شود.