مقاله (مقاله مروري) اساس و کارايي روش هاي تشخيص آلودگي به هليکوباکتر پيلوري (Helicobacter pylori) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در زيست فناوري ميكروبي از صفحه ۴۹ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: (مقاله مروري) اساس و کارايي روش هاي تشخيص آلودگي به هليکوباکتر پيلوري (Helicobacter pylori)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمديان طاهر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هليکوباکتر پيلوري يک باکتري گرم منفي، ميکروآئروفيليک و تاژکداري است که نخستين بار از نمونه بيوپسي معده انسان در سال ۱۹۸۳ جداسازي شد. اين ارگانيسم احتمالا معمول ترين عفونت مزمن باکتريايي در انسان ها است، و تقريبا نيمي از جمعيت جهان را آلوده نموده است. اهميت باليني زياد آلودگي به اين باکتري منجر به توسعه روش هاي تشخيصي زيادي شده است. روش هاي تشخيص هليکوباکتر پيلوري به دو دسته تهاجمي و غيرتهاجمي تقسيم مي شوند. روش هاي تهاجمي مستقيما از روي نمونه هاي بيوپسي معده، باکتري را تشخيص مي دهند، در حاليکه روش هاي غير تهاجمي بر اساس بررسي نمونه هاي مختلف (به عنوان مثال سرم، ادرار و هواي بازدمي) مي باشند، که به صورت غيرمستقيم وجود هليکوباکتر پيلوري را تشخيص مي دهند.
اخيرا روش هاي ايمني – آنزيمي براي تشخيص مستقيم هليکوباکتر پيلوري توسعه يافته که قادر است، آنتي ژن هاي اين باکتري را در مدفوع تشخيص دهد. اين روش ها که روش هاي آنتي ژن مدفوعي ناميده مي شوند، به دليل غيرتهاجمي بودن به صورت وسيعي مورد استفاده قرار گرفته است. دو گروه از روش هاي اخير وجود دارد که روش هاي بر مبناي آنتي بادي هاي پلي کلونال و روش هاي بر مبناي آنتي بادي هاي مونوکلونال ناميده مي شوند. به نظر مي رسد بکارگيري آنتي بادي هاي پلي کلونال در مقابل آنتي ژن هاي اختصاصي هليکوباکتر پيلوري نظير آلکيل هيدروپراکسيد ردوکتاز مي تواند کارايي اين گونه روش ها را افزايش دهد.