مقاله مقايسه اثر هورمون درماني و آرامسازي بر اختلالات وازوموتور در زنان يائسه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در نشريه دانشكده پرستاري و مامايي از صفحه ۳۰ تا ۳۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه اثر هورمون درماني و آرامسازي بر اختلالات وازوموتور در زنان يائسه
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آرامسازي
مقاله هورمون درماني جايگزيني
مقاله اختلالات وازوموتور
مقاله يائسگي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كمالي صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي نسب سيدنورالدين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: هورمون درماني درمان رايج در اختلالات وازوموتور يائسگي است، ولي بدليل احتمال سرطان زايي و اثرات جانبي آن چندان مورد توجه قرار نمي گيرد. يكي از روشهاي درمان جايگزيني در اين قبيل اختلالات آرامسازي است. مقايسه تاثير هورمون درماني و آرامسازي بر اختلالات وازوموتور در زنان يائسه مي باشد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه نيمه تجربي ۹۰ نفر از زنان يائسه، كه از علايم وازوموتور رنج مي بردند بطور آسان انتخاب و سپس بطور تصادفي در سه گروه هورمون درماني جايگزيني، آرامسازي و شاهد قرار گرفتند. بر روي گروه شاهد هيچ گونه مداخله اي صورت نگرفت. جمع آوري اطلاعات به روش مصاحبه و با استفاده از پرسشنامه انجام شد.
يافته ها: تفاوت آماري معني داري از نظر شدت علايم وازوموتور بين سه گروه قبل از درمان ديده نشد. تمرينات آرامسازي و هورمون درماني هر دو شدت علايم وازوموتور را کاهش دادند. در مقايسه گروه هورمون درماني و شاهد، بعد از مداخله به جز سرگيجه ساير علايم وازوموتور كاهش معني داري يافتند. در مقايسه گروه آرامسازي و شاهد، بعد از مداخله به جز سرگيجه و ضعف و بيحالي ساير علايم وازوموتور كاهش معني داري يافتند. اگرچه هورمون درماني و آرامسازي هر دو بر روي علايم وازوموتور موثر بودند، اما هورمون درماني در كاهش دفعات گرگرفتگي موثرتر از آرامسازي بود.
نتيجه گيري: آرامسازي و هورمون درماني هر دو در درمان اختلالات وازوموتور موثر مي باشند. بنابراين، در موارد منع مصرف هورمونها يا عدم تمايل بيمار مي توان از آرامسازي استفاده كرد.