مقاله مقايسه اثر پروفيلاکتيک اندانسترون و دگزامتازون در پيشگيري از تهوع و استفراغ مپريدين اينتراتکال در زنان کانديد سزارين انتخابي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ارديبهشت ۱۳۹۰ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۲۹ تا ۳۳ منتشر شده است.
نام: مقايسه اثر پروفيلاکتيک اندانسترون و دگزامتازون در پيشگيري از تهوع و استفراغ مپريدين اينتراتکال در زنان کانديد سزارين انتخابي
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تهوع
مقاله استفراغ
مقاله اندانسترون
مقاله دگزامتازون
مقاله مپردين داخل نخاعي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بني ‌هاشم ناديا
جناب آقای / سرکار خانم: حسن نسب بهمن
جناب آقای / سرکار خانم: نظيري فرشته
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي فر عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: شيرخواني زيبا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: تزريق مپريدين اينتراتکال براي افزايش بي دردي بعد از عمل در زنان تحت سزارين بسيار موثر است اما به دليل اينکه با ميزان بالايي از تهوع، استفراغ و خارش همراه است استفاده از آن محدود مي شود. لذا اين مطالعه به منظور بررسي اثر دگزامتازون و اندانسترون در پيشگيري از تهوع و استفراغ مپريدين اينتراتکال در زنان کانديد سزارين انتخابي انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه کارآزمايي باليني دوسوکور بر روي ۵۰ زن کانديد سزارين انتخابي که بطور تصادفي به دو گروه ۲۵ نفري تقسيم شدند، انجام گرديد. بيماران با ۵۰ ميلي گرم ليدوکائين و ۲۵ ميلي گرم مپريدين (cc 1.5) تحت بيهوشي اسپاينال قرار گرفتند. قبل از بيهوشي اسپاينال به گروه اول ۸ ميلي گرم دگزامتازون و به گروه دوم ۸ ميلي گرم اندانسترون داخل وريدي تزريق شد سپس بيماران از نظر وقوع تهوع، استفراغ و خارش در حين عمل، ريکاوري ۶، ۱۲ و ۲۴ ساعت بعد از عمل مورد بررسي و مقايسه قرار گرفتند.
يافته ها: بيماران از نظر متغيرهاي هموديناميک و بالاترين سطح بلوک حسي در دو گروه اندانسترون و دگزامتازون مشابه بودند. (۱۶%) ۴ نفر از گروه دگزامتازون و ۷ نفر (۲۸%) از گروه اندانسترون دچار تهوع شدند (p=0.496). استفراغ در ۳ نفر (۱۲%) گروه اندانسترون و ۴ نفر (۱۶%) زنان گروه دگزامتازون مشاهده شد (p=1) .موردي از تهوع و استفراغ بعد از ۲ ساعت گزارش نشد به علاوه ۶ نفر (۲۴%) بيماران گروه دگزامتازون و ۷ نفر (۲۸%) از بيماران در گروه اندانسترون دچار خارش شدند (p=0.747).
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که دگزامتازون و اندانسترون ميزان بروز تهوع، استفراغ و خارش تزريق مپريدين اينتراتکال را در زنان تحت سزارين انتخابي بطور يکسان کاهش مي دهند. بنابران مي توان دگزامتازون را بعنوان يک انتخاب مناسب در پيشگيري از تهوع و استفراغ مپردين اينتراتکال بکار برد.