مقاله مقايسه استفاده از رنگ هاي طبيعي و شيميايي در فرايند پلاستينيشن سه بعدي قابل انعطاف در قلب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهريور ۱۳۸۹ در مجله دانشکده پزشکي اصفهان از صفحه ۳۸۵ تا ۳۹۲ منتشر شده است.
نام: مقايسه استفاده از رنگ هاي طبيعي و شيميايي در فرايند پلاستينيشن سه بعدي قابل انعطاف در قلب
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پلاستينيشن
مقاله رنگ صنعتي
مقاله رنگ طبيعي
مقاله پلي استر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ربيعي عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: حاجيان مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: اسفندياري ابراهيم
جناب آقای / سرکار خانم: شموسي عاطفه
جناب آقای / سرکار خانم: مرداني محمد
جناب آقای / سرکار خانم: رضوي شهناز
جناب آقای / سرکار خانم: رشيدي بهمن
جناب آقای / سرکار خانم: شفيع زاده حميد
جناب آقای / سرکار خانم: والياني علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: متخصصان علم تشريح از گذشته اي دور همواره در جستجوي روشي براي نگهداري بافت هاي نرم بدن انسان و تهيه نمونه هايي بادوام، خشك، بدون بو و قابل حمل بوده اند. پلاستينيشن يک تكنيك بي نظير جهت نگهداري بافت ها است. در اين روش، آب و چربي بافت توسط يک مايع حلال حد واسط جايگزين مي گردد؛ سپس اين حلال مايع، با يک پلي استر مخصوص جايگزين مي شود. نمونه هاي پلاستينه شده بدون بو، بادوام، باقوام و انعطاف پذير مي باشند. يکي از مشكلات پيش رو در زمينه بررسي نماي ظاهري احشاء اين است که هميشه بعد از عمل فيكساسيون توسط فرمالين، احشاء رنگ طبيعي خود را از دست داده، كيفيت ظاهري و زيبايي نمونه ها (عضله، عروق، اعصاب، بافت همبند، قشر و مغز كليه و …) كاهش مي يابد و علاوه بر اين، طي عمل پلاستينيشن در تمام قسمت هاي بافت، رنگي مشابه ايجاد شده، كيفيت ظاهري بيشتر كاهش مي يابد. اين تحقيق با هدف اعمال روشي انجام گرفت كه براي درك بهتر قسمت هاي مختلف احشاي پلاستينه شده، رنگ طبيعي احشاء را حفظ و يا بهبود بخشد و نمونه فيکس شده بدون رنگ را از لحاظ ظاهري مطلوب تر نمايد تا قسمت هاي مختلف بافت (دريچه ها، عضله قلب (نماي خارجي)، ترابکولاها و …) از لحاظ نماي ظاهري (Gross Anatomy) وضوح بهتري پيدا کند. همچنين بتوان نمونه اي تهيه نمود که در اثر برخورد با زمين و يا استفاده هاي مکرر شکننده نباشد.
روش ها: ابتدا نمونه هاي طبيعي قلب گوسفند تهيه و به وسيله فرمالين ۵ درصد به مدت ۶ تا ۱۰روز (بسته به حجم نمونه) فيکس شد. سپس اين نمونه ها تشريح و به وسيله رنگ طبيعي روناس و رنگ صنعتي ائوزين و مخلوطي از اين دو رنگ، رنگ آميزي گرديد. اين نمونه ها توسط استون و در درجه حرارت ۲۵- درجه سانتي گراد آب گيري شد و سپس به گرم خانه منتقل و به وسيله استون در درجه حرارت ۳۰+ درجه سانتي گراد چربي گيري گرديد؛ به عبارت ديگر، استون جايگزين ملكول هاي آب و چربي در بافت شد. سپس نمونه ها به اطاقک خلأ منتقل و استون موجود در بافت خارج شد و به جاي آن، ملكول هاي پلي استر تحت فشار خلأ در بافت تزريق گرديد. آن گاه اين نمونهها از اطاقک خلأ خارج گرديد و در مجاورت هوا و به وسيله اشعه UV پردازش شد.
يافته ها: رنگ آميزي نمونه ها با مخلوطي از رنگ هاي روناس و ائوزين، بعد از عمل فيكساسيون و قبل از انجام پلاستينيشن، نماي ظاهري و زيبايي نمونه هاي پلاستينه شده را افزايش مي دهد.
نتيجه گيري: رنگ آميزي نمونه هاي پلاستينه شده باعث جذاب شدن رنگ ظاهري نمونه ها مي گردد و مي تواند در جذابيت درس آناتومي و همچنين افزايش كيفيت ظاهري نمونه هاي آناتوميک تاثير بسزايي داشته باشد و به عنوان روشي مناسب و قابل قبول براي آموزش مورد استفاده قرار گيرد تا بر روند ارتقاي كيفيت آموزش تاثير مثبت اعمال كند