مقاله مقايسه اعمال جراحي رسسيون و مايکتومي در اصلاح پرکاري عضلات مايل تحتاني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در بينا از صفحه ۲۴۷ تا ۲۵۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه اعمال جراحي رسسيون و مايکتومي در اصلاح پرکاري عضلات مايل تحتاني
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رجوي ژاله
جناب آقای / سرکار خانم: مولازاده آرمان
جناب آقای / سرکار خانم: اشترنخعي پريسا
جناب آقای / سرکار خانم: دانشور فريده
جناب آقای / سرکار خانم: ياسري مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: تعيين اثر اعمال جراحي رسسيون (R) و ميوکتومي (M) در اصلاح پرکاري عضله مايل تحتاني (IOOA: inferior oblique overaction).
روش پژوهش: اين تحقيق بر روي ۵۰ بيمار (۸۲ چشم) کانديد جراحي اصلاح IOOA انجام شد. قبل از جراحي معاينات کامل چشم پزشکي صورت پذيرفت و بيماران به صورت تصادفي به دو گروه M و R تقسيم شدند. در گروه M، ۵ ميلي متر از عضله IO در ناحيه تمپورال تحتاني قطع و در گروه R در همين ناحيه، عضله IO بعد از قطع از محل اتصال خود به ۲ ميلي متر کناري و ۳٫۵ الي ۴ ميلي متر پشت محل اتصال عضله راست تحتاني (IR) در طرف تمپورال دوخته شد. پس از حداقل ۳ ماه پي گيري، معاينات چشم تکرار گرديد. پرکاري عضله IO کمتر از معادل +۱ به عنوان موفقيت جراحي در نظر گرفته شد.
يافته ها: در اين مطالعه ۲۵ مرد (۵۰ درصد) و ۲۵ زن (۵۰ درصد) با ميانگين سن ۵٫۹±۱۲٫۳ (دامنه ۳۲-۳) سال مورد بررسي قرار گرفتند. در ۱۸ نفر يک چشم و در ۳۲ نفر هر دو چشم وارد مطالعه شدند. در هر دو روش M و R، به طور متوسط +۲٫۶و ۱٫۹۲+ از پرکاري IO کاسته شد (در هر دو روش P<0.001). اختلاف ميانگين اصلاح دو روش با استفاده از آزمون آماري من ويتني معني دار نبود (P=0.097)، اما در آزمون رگرسيون لوجستيک اين اختلاف معني دار گرديد (p=0.016). IOOA اوليه بدون کم کاري عضله مايل فوقاني در ۲۸ چشم (۶۶٫۶ درصد) از گروه M و ۳۲ چشم (۸۰ درصد) از گروه R ديده شد. IOOA ثانويه همراه با کم کاري عضله مايل فوقاني در ۱۴ چشم (۳۳٫۴ درصد) از گروه M و ۸ چشم (۲۰ درصد) از گروه R وجود داشت. در مقادير بالاتر پرکاري، اثر تضعيف عضله در هر دو روش بارزتر بود (P<0.001). پس از جراحي، وضعيت عضله IO در ۱۲ چشم (۲۸٫۶ درصد) گروه M و ۲۲ چشم (۶۵ درصد) گروه R پرکار، در ۲۱ چشم (۵۰ درصد) گروه M و ۱۲ چشم (۳۰ درصد) از گروه R طبيعي و در ۹ چشم (۲۱ درصد) گروه M و ۴ چشم (۱۵ درصد) گروه R کم کار بود که اختلافي بين دو روش وجود نداشت (P=0.051). هر دو روش در تضعيف عضله مايل فوقاني و الگوي(V-pattern) V اثر يکساني داشتند. عوارض محدود و شامل موارد جديد هيپرتروپي (۲ درصد)، dissociated vertical deviation ياDVD (8درصد) و غيرقرينگي پرکاري عضله IO 2) درصد) بودند.
نتيجه گيري: هر دو جراحي مايکتومي و رسسيون در تضعيف عضله IO موثر و ايمن هستند و عملکرد طبيعي عضله IO بعد از جراحي M بيش تر حاصل مي گردد البته شيوع عارضه IOUA نيز در اين روش بالاتر است. با افزايش پرکاري عضله، هر دو روش موثرتر مي باشند.