مقاله مقايسه الگوي خونريزي و لکه بيني رحمي در مصرف کنندگان تيبولون و هورمون درماني کلاسيک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله تحقيقات علوم پزشكي زاهدان (طبيب شرق) zahedan journal of research in medical sciences از صفحه ۲۹ تا ۳۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه الگوي خونريزي و لکه بيني رحمي در مصرف کنندگان تيبولون و هورمون درماني کلاسيک
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله يائسگي
مقاله تيبولون
مقاله مکمل کلسيم
مقاله خونريزي
مقاله لکه بيني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: معصومي راضيه
جناب آقای / سرکار خانم: ضيايي سعيده
جناب آقای / سرکار خانم: فقيه زاده سقراط

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: هورمون هاي استروئيدي در درمان عوارض يائسگي نقش مهمي دارند و امروزه ترکيبات جديدي با اثرات حفاظتي بر روي اندومتر پيشنهاد مي شوند. هدف از انجام اين پژوهش مقايسه ميزان خونريزي و لکه بيني ناشي از مصرف تيبولون و هورمون درماني کلاسيک بود.
مواد و روش کار: اين کارآزمايي باليني بر روي ۱۵۰ زن يائسه در سه گروه درماني انجام گرفت. هر گروه به مدت شش ماه يکي از سه رژيم دارويي تيبولون، هورمون درماني کلاسيک و مکمل کلسيم (گروه کنترل) را دريافت نمودند. تعداد دفعات و مدت خونريزي و لکه بيني رحمي در پايان سه ماهه اول و دوم درمان در هر سه گروه ثبت گرديد.
يافته ها: آزمون ويلکاکسون اختلاف معناداري بين دو گروه تيبولون و کلسيم ازنظر متغيرهاي فوق در دو مقطع زماني مذکور نشان نداد، اما در گروه هورمون درماني مدت لکه بيني در سه ماهه دوم نسبت به اول کاهش معناداري (P=0.04) داشت. آزمون کروسکال واليس بيانگر اختلاف معنادار کليه متغيرها طي سه ماهه اول بود و آزمون من ويتني که براي تعيين اختلاف ميان گروه ها استفاده شد، نشان داد ميانگين تعداد دفعات (P=0.03) و مدت لکه بيني (P=0.008) در گروه هورمون درماني نسبت به تيبولون و نيز ميانگين تعداد دفعات (P=0.02) و مدت خونريزي (P=0.003) درگروه هورمون درماني نسبت به کلسيم بيشتر بود. هم چنين ميانگين مدت لکه بيني در گروه تيبولون بيشتر (P=0.001) و تعداد دفعات لکه بيني کمتر (P=0.001) از گروه کلسيم بود.
نتيجه گيري: يافته ها نشان دهنده کاهش تعداد دفعات و مدت زمان خونريزي و لکه بيني در گروه درماني تيبولون در مقايسه با هورمون درماني کلاسيک بود.