مقاله مقايسه اندازه گيري فشار داخل شكم از طريق مثانه و معاينه فيزيكي در تشخيص نياز به عمل جراحي در بيماران ترومايي مبتلا به سندرم كمپارتمان شكم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمان از صفحه ۲۷۱ تا ۲۷۸ منتشر شده است.
نام: مقايسه اندازه گيري فشار داخل شكم از طريق مثانه و معاينه فيزيكي در تشخيص نياز به عمل جراحي در بيماران ترومايي مبتلا به سندرم كمپارتمان شكم
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فشار داخل شكم
مقاله سندرم كمپارتمان
مقاله تروماي شکمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شيخي رحيم علي
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري محمد
جناب آقای / سرکار خانم: شهبازي سارا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: افزايش فشار داخل شكم مي تواند باعث آنچه كه سندرم كمپارتمان شكمي ناميده مي شود گردد که معمولا در ۲۴ ساعت اوليه بعد از ضربات شديد شكم و نيز اعمال جراحي ديده مي شود. در راستاي پيشگيري از اين مشکل اندازه گيري فشار داخل شكم از طريق مثانه يك روش غيرتهاجمي براي ارزيابي سريع و صحيح از تغييرات فشار داخل شكم است. هدف اين پژوهش مقايسه ارزش تشخيصي اندازه گيري فشار داخل شکم از طريق مثانه با معاينه فيزيکي توسط پزشک در تشخيص نياز به عمل جراحي مي باشد.
روش: اين مطالعه توصيفي- تحليلي بر روي بيماران ترومايي مبتلا به سندرم كمپارتمان شكم مراجعه كننده به بيمارستان نمازي شيراز انجام شد. ابزار گردآوري داده ها شامل يك فرم تهيه اطلاعات و نيز وسايل اندازه گيري فشار داخل شكم بود. پس از تكميل و جمع آوري داده ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي و هم چنين نرم افزار SPSS، مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.
يافته ها: از ميان ۱۰۰ بيمار تروماي شكم كه فشار داخل شكم آنها اندازه گيري شد، تعداد ۲۸ نفر به سندرم كمپارتمان شكم مبتلا شدند كه از ميان آنها تنها ۲۱ نفر به اطاق عمل فرستاده شدند و ۵ نفر (۲۳٫۸ درصد) از آنان زنده ماندند. افرادي كه به اطاق عمل فرستاده نشدند همگي فوت کردند. بين ميانگين زمان تشخيص سندرم كمپارتمان شكم توسط پژوهشگر با ميانگين فاصله زماني ارسال اين بيماران به اطاق عمل توسط پزشك اختلاف معني دار وجود داشت (P<0.01). سن، جنس، نوع تروما و نوع صدمه وارده به احشاي داخلي با ميزان سندرم كمپارتمان شكم رابطه معني داري نداشت (P>0.05). هم چنين در تشخيص نياز به عمل جراحي بين دو روش اختلاف معني داري وجود نداشت.
نتيجه گيري: با توجه به تشخيص سريع تر نياز به عمل جراحي در روش اندازه گيري فشار داخل شکم از طريق مثانه آموزش روش هاي تشخيص زودرس افزايش فشار داخل شکم به کادر درماني به ويژه پرستاران يکي از الويت هاي درماني مي باشد.