مقاله مقايسه تاثير اولتراتون و اولتراسوند در سندرم کانال کارپ ايديوپاتيک خفيف يا متوسط که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۹ در پژوهش در علوم توانبخشي از صفحه ۱ تا ۸ منتشر شده است.
نام: مقايسه تاثير اولتراتون و اولتراسوند در سندرم کانال کارپ ايديوپاتيک خفيف يا متوسط
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم کانال کارپ
مقاله اولتراسوند
مقاله اولتراتون
مقاله درد
مقاله الکترومايوگرافي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آزاده حميد
جناب آقای / سرکار خانم: جمشيدي فرد عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: انصاري فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: جوكار صغرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سندرم کانال کارپ يکي از شايعترين نوروپاتي هاي انسدادي است که درمان هاي متعددي (جراحي و غير جراحي) براي آن پيشنهاد شده است. در فيزيوتراپي درمان هاي متنوعي براي آن پيشنهاد شده است که از جمله مي توان استفاده از اسپلينت، نوروموبيليزيشن، ليزر، اولتراسوند و اولتراتون را نام برد. هدف از اين مطالعه مقايسه اثر تسکيني اولتراسوند و اولتراتون در درمان CTS (Carpal Tunnel Syndrome) ايديوپاتيک خفيف يا متوسط مي باشد.
مواد و روشها: اين مطالعه به شکل کارآزمايي باليني (Trial Clinical) بوده و روش نمونه گيري به صورت غيراحتمالي آسان بود. ۶۸ دست آسيب ديده مربوط به ۵۹ بيمار، در دو گروه آزمايشي جداگانه A اولتراتون (UT) و B اولتراسوند (US) به طور تصادفي و بر اساس ترتيب مراجعه مورد مطالعه قرار گرفتند. شرايط ورود به مطالعه عبارت بود از درد و بي حسي در دست (بويژه در شست، انگشت اشاره و انگشت مياني)، بيدار شدن در شب، داشتن علايم براي مدت بيشتر از يک ماه، تست فالن مثبت، تست تينل مثبت، زمان تاخيري ديستال حرکتي بيشتر از ۴٫۴ ميلي ثانيه (Onset) و زمان تاخيري ديستال حسي بيشتر از ۳٫۷ ميلي ثانيه (Peak).
در هر دو گروه UT و US، ۱۰ جلسه درمان با استفاده از هات پک به مدت ۱۵ دقيقه و اولتراتون يا اولتراسوند، به صورت روزانه انجام شد. پارامترهاي مورد بررسي در اين مطالعه شامل درد و معيارهاي الکترودياگنوستيک بود. پارامتر درد قبل از شروع درمان و در آغاز جلسات سوم، پنجم، هفتم، نهم و چهار هفته پس از انجام فيزيوتراپي (جمعا ۶ بار) با استفاده از VAS و معيارهاي الکترودياگنوستيک صرفا قبل و چهار هفته پس از فيزيوتراپي اندازه گيري شد.
نتايج: ميزان بهبودي يا کاهش درد در گروه درماني اولتراتون بيشتر و سريعتر از گروه درماني اولتراسوند ديده شد. هر چند اين تغييرات اختلاف معني دار آماري نشان ندادند .(P<0.05) اثرات تسکيني اين مداليته ها در دورهFollow up  ادامه پيدا نکرد و در ارزيابي نهايي در چهار هفته پس از درمان ميزان درد افزايش يافته بود. در هر دو گروه درماني پارامترهاي تاخير حرکتي ديستال و تاخير حسي ديستال چهار هفته پس از درمان هرچند کاهش يافته بود اما تغييرات با بررسي قبل از درمان از نظر آماري اختلاف معني داري نداشت (P<0.84). تغييرات در سرعت هدايت الياف حسي بيشتر از الياف حرکتي بود و اين تغييرات در گروه اولتراتون مشهودتر بود. در هر دو گروه آمپلي تود موتور و سنسوري در بررسي نهايي پس از درمان افزايش يافته بود اما اين تغييرات نيز از لحاظ آماري معني دار نبود (P<0.61).
بحث: نتايج اين تحقيق نشان داد در درمان بيماران مبتلا به CTS خفيف تا متوسط، اولتراتون از نظر تعداد جلسات مراجعه جهت کاهش درد مي تواند تاثير سريعتري داشته باشد. پيشنهاد مي شود در درمان با مداليتي هاي متداول فيزيوتراپي براي کنترل درد که موفقيت حاصل نمي شود از اولتراتون، اولتراسوند يا ترکيبي از آنها استفاده شود.