مقاله مقايسه تاثير باسيلوس هاي مستخرج از روده لارو ماهيان خاوياري Acipenser persicus و Huso huso با پروبيوتيک هاي تجاري بر رشد و بقا لارو ماهي قزل آلاي رنگين کمان (Oncorhynchus mykiss) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۰ در مجله تحقيقات دامپزشكي (دانشگاه تهران) از صفحه ۳۹ تا ۴۶ منتشر شده است.
نام: مقايسه تاثير باسيلوس هاي مستخرج از روده لارو ماهيان خاوياري Acipenser persicus و Huso huso با پروبيوتيک هاي تجاري بر رشد و بقا لارو ماهي قزل آلاي رنگين کمان (Oncorhynchus mykiss)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نرخ رشد ويژه
مقاله باکترياي زيست يار
مقاله لارو قزل آلاي رنگين کمان
مقاله زمان بقا
مقاله تست مقابله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفريان حجت اله
جناب آقای / سرکار خانم: سلطاني مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: طاعتي كلي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: نظرپور عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مروت روح اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بکارگيري باکتري هاي پروبيوتيکي به عنوان يک استراتژي مهم براي ايجاد محصولات قابل تجديد از طريق کنترل بيولوژيکي در سيستم هاي پرورشي لاروهاي ماهي و سخت پوستان پيشنهاد شده است. جمعيت باکتريايي در روده لارو از باکتري هاي مرتبط با تخم ها، آب تانک هاي پرورشي و غذاي زنده سرچشمه مي گيرد. اين مطالعه در جهت تعيين اثرات پروبيوتيک هاي تجاري و بومي بر معيارهاي رشد و نرخ بقا لارو ماهي قزل آلاي رنگين کمان هدفمند شد. لاروهاي قزل الا (۱±۸۵ ميلي گرم) با جيره بيومار تغذيه شدند. جيره هاي آزمايشي با سه مخلوط باکتريايي زيست يار شامل لاکتوباسيلوس، باسيلوس تجاري و باسيلوس جدا شده از روده تاس ماهي ايراني  (Acipenser persicus)و فيل ماهي (Huso huso)، با در سه سطح (۴٫۳۰، ۵٫۳۰ و۶٫۳۰  لگاريتم واحد کلني در هر گرم غذا) مکمل شدند و به وسيله لاروهاي ماهي قزل آلاي رنگين کمان در ۹ تيمار آزمايشي تغذيه گرديدند. تيمار شاهد از جيره بدون مکمل سازي تغذيه شد. آزمايش در قالب يک طرح کاملا تصادفي صورت پذيرفت. نرخ تغذيه بر اساس ۱۰ درصد وزن بدن، براي ۶ بار در روز انجام شد. در پايان دوره (۳۲ روز)، ماهيان بيومتري شده و توسط شوک هاي حرارتي، شوري، قليائيت و اسيديته آزمايش گرديدند. بالاترين ميانگين نرخ رشد ويژه (۰٫۷۷±۴٫۶۱ درصد)، ضريب رشد حرارتي (۰٫۳۲±۳٫۴۴ درصد) و کارآيي تغذيه (۲۵٫۵۶±۱۱۶٫۰۸ درصد) در تيمارA1  به دست آمد. تيمار A1، A2، B1،B2 ، L1 و L2 تفاوت معني داري با تيمار شاهد داشتند(p<0.05) . ضريب تبديل غذايي بهتري در تيمار A1 (0.33±۰٫۹۲ درصد) و  L3(0.20±۰٫۹۲ درصد) به دست آمد. در آزمايش مقابله با شوک حرارتي، بالاترين زمان بقا در تيمار B1 (28.29±۹۴٫۳۳ ثانيه) به دست آمد. نتايج آزمايش هاي مقابله با استرس قليائيت و اسيديته نشان داد که بهترين زمان بقا، در تيمار A1 به ترتيب (به ترتيب ۵۷٫۷۴±۲۷۵٫۶۷ و ۲۰±۳۷۴ ثانيه) بود و تمامي تيمارهاي آزمايشي اختلاف معني داري با تيمار شاهد داشتند (p<0.05). هيچ اختلاف معني داري بين تيمارها در آزمايش مقابله با شوري، مشاهده نشد(p>0.05) .