مقاله مقايسه تاثير جنس براكت هاي ارتودنسي بر ميزان رشد و چسبندگي استرپتوكك موتانس وكانديدا آلبيكانس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در تحقيق در علوم دندانپزشكي از صفحه ۶۰ تا ۶۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه تاثير جنس براكت هاي ارتودنسي بر ميزان رشد و چسبندگي استرپتوكك موتانس وكانديدا آلبيكانس
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله براكت هاي ارتودنسي
مقاله براكت هاي فلزي
مقاله براكت هاي سراميكي
مقاله كانديدا آلبيكانس
مقاله استرپتوكك موتانس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سجادي سيدهادي
جناب آقای / سرکار خانم: خسرواني فرد بهنام
جناب آقای / سرکار خانم: عديمي پروانه
جناب آقای / سرکار خانم: بيات سمانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به گسترش درمان هاي ارتودنسي براي بزرگسالان و تمايل به استفاده از براكت هاي همرنگ دندان به منظور زيبايي بيشتر و وجود شبهات زياد درخصوص ميزان رشد و چسبندگي ميكروارگانيزم ها به اين نوع ازبراكت ها، اين تحقيق با هدف مقايسه تاثير جنس براكت هاي مختلف ارتودنسي (فلز و سراميك) بر ميزان رشد و چسبندگي استرپتوكك موتانس و كانديدا آلبيكانس انجام شد.
مواد و روش ها: تحقيق به صورت experimental روي ۷۲ نمونه انجام گرفت. دونوع براكت فلزي و سراميكي مربوط به دندان هاي پره مولر استفاده شدند. استرپتوكك موتانس، كانديدا آلبيكانس و تلفيق هردو، مورد مطالعه قرار گرفتند.Plate  هاي شيشه اي كوچك حاوي محيط كشت Noutrient broth به علاوه %۲۰ سوكروز اضافه با يكي ازسه سوسپانسيون ميكروبي تلقيح شدند. براكت ها داخل  plateها قرارداده شدند. نمونه ها در دماي ۳۷ درجه به مدت ۵ روز انكوبه شدند. سپس براكت ها خارج شده و  plateها تخليه شدند. تعداد colony forming unit (CFU) هاي چسبيده به شيشه به صورت چشمي شمارش شدند. تعدادي از براكت ها با ميكروسكوپ الكتروني بررسي شدند.
يافته ها: تحقيق روي ۷۲ نمونه انجام گرفت. چسبندگي ميكروارگانيزم هاي مورد مطالعه درحضور براكت هاي فلزي كاهش و درحضور براكت هاي سراميكي افزايش پيدا كردند. (P<0.001) بررسي با ميكروسكوپ الكتروني نيز اين نتايج را تاييد كرد.
نتيجه گيري: ميزان رشد و چسبندگي استرپتوكك موتانس و كانديدا آلبيكانس در حضور براكت هاي ارتودنسي با جنس هاي مختلف، متفاوت است. لذا پيشنهاد مي شود در گروهي از بيماران با ريسك عفونت هاي كانديدا مثل بيماران ديابتي و يا شرايط سركوب ايمني و همچنين در مواردي كه كاهش ريسك پوسيدگي و بيماري هاي پريودنتال مدنظراست، ازبراكت هاي فلزي استفاده شود.