مقاله مقايسه حدت استريوپسيس در آنيزومتروپي تجربي در چشم غالب و غيرغالب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در بينا از صفحه ۲۲۰ تا ۲۲۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه حدت استريوپسيس در آنيزومتروپي تجربي در چشم غالب و غيرغالب
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نبيي رضا
جناب آقای / سرکار خانم: عندليب ديما
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي همايون
جناب آقای / سرکار خانم: اميراصلان زاده صفيه
جناب آقای / سرکار خانم: خجسته حسن
جناب آقای / سرکار خانم: سلطان محمدلو فرزين
جناب آقای / سرکار خانم: صبوري حامد رامبد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: مقايسه حدت استريوپسيس در آنيزومتروپي تجربي در چشم غالب و غيرغالب.
روش پژوهش: تعداد ۶۰ داوطلب بالغ و سالم در سنين ۱۸ تا ۳۷ سال (ميانگين سن
۲۵٫۵۸) و فاقد بيماري چشمي در مرکز نيکوکاري تبريز طي مدت يک سال در اين کارآزمايي باليني شرکت کردند. با استفاده از عدسي تا ۳+ ديوپتر در مقابل چشم غالب و غيرغالب، آنيزومتروپي (ميوپي يک طرفه) با تفاوت ۱ ديوپتر ايجاد گرديد. حدت استريوپسيس توسط آزمون هاي TNO، راندات (Randot) و تيتموس اندازه گيري شد و نتايج بر حسب لگاريتم نپرين (ln) بين دو چشم مقايسه گرديد.
يافته ها: از ميان ۶۰ فرد بالغ مورد بررسي شامل ۲۵ مرد و ۳۵ زن، چشم راست در ۴۹ مورد (۸۱٫۷ درصد) غالب بود. حدت استريوپسيس هم راستا با افزايش شدت آنيزومتروپي در تمامي شرکت کنندگان کاهش يافت. بر اساس نتايج TNO و با استفاده از عدسي هاي ، ۲+ و ديوپتر، متوسط حدت استريوپسيس به ترتيب ۴٫۳، ۵٫۵ و ۷٫۴ ln در چشم غالب و ۴٫۱، ۵٫۴ و ۷٫۳ ln در چشم غيرغالب محاسبه گرديد (P>0.05). نتايج مشابه با استفاده از آزمون رندات در آنيزومتروپي چشم غالب به ترتيب ۳٫۵، ۴٫۶ و ۶٫۶ ln و در آنيزومتروپي چشم غيرغالب به ترتيب ۳٫۴، ۴٫۶ ۶٫۵ ln و به دست آمد (P>0.05). بر اساس آزمون تيتموس اعداد ۳٫۸، ۴٫۷ و ۶٫۵ ln در آنيزومتروپي چشم غالب و ۳٫۸، ۴٫۷ و ۶٫۴ ln در آنيزومتروپي چشم غيرغالب ثبت گرديد (P>0.05).
نتيجه گيري: آنيزومتروپي تجربي مي تواند حدت استريوپسيس را کاهش دهد. با اين وجود، غالب بودن چشم بر ميزان کاهش حدت استرويوپسيس تاثيري ندارد.