مقاله مقايسه رابطه بين مولفه هاي ابراز گري هيجاني و خود پنداره در دانشجويان دختر و پسر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در روان شناسي كاربردي از صفحه ۴۰ تا ۵۱ منتشر شده است.
نام: مقايسه رابطه بين مولفه هاي ابراز گري هيجاني و خود پنداره در دانشجويان دختر و پسر
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ابرازگري هيجاني
مقاله خودپنداره
مقاله دانشجويان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضاپورميرصالح ياسر
جناب آقای / سرکار خانم: ريحاني كيوي شهناز
جناب آقای / سرکار خانم: خباز محمود
جناب آقای / سرکار خانم: ابوترابي كاشاني پريسا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: پژوهش حاضر به منظور تعيين و مقايسه رابطه بين مولفه هاي ابرازگري هيجاني و خود پنداره در دانشجويان دختر و پسر انجام شد.
روش: روش پژوهش حاضر از نوع همبستگي است. نمونه پژوهش شامل ۲۱۴ نفر (۱۰۷ دانشجوي پسر و ۱۰۷ دانشجوي دختر) بود که به صورت نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. داده ها به کمک پرشسنامه هاي ابرازگري هيجاني (۱۹۹۰) و پرسشنامه خود پنداره بک (۱۹۹۰) گردآوري و با استفاده از آزمون هاي آماري همبستگي، آزمون t، تحليل رگرسيون و تبديل z فيشر تحليل شد.
يافته ها: نتايج نشان داد که بين ابراز صميميت و خود پنداره در دانشجويان پسر و دختر رابطه مثبت وجود دارد. دانشجويان پسري که ابرازگري هيجاني مثبت بيشتري داشتند از خود پنداره مثبت، و دانشجويان دختري که ابرازگري هيجاني منفي بيشتري داشتند از خود پنداره منفي برخوردار بودند. بين نمره کلي ابرازگري هيجان و خود پنداره در دانشجويان پسر رابطه مثبت وجود داشت، اما در دانشجويان دختر بين اين دو مولفه رابطه اي مشاهده نشد. همچنين، فقط همبستگي بين ابرازگري هيجاني منفي و خود پنداره در دانشجويان دختر و پسر با هم تفاوت معناداري داشت.
نتيجه گيري: مولفه هاي ابرازگري هيجاني پيش بيني کننده هاي خوبي براي خود پنداره دانشجويان هستند و کمک به دانشجويان براي شناسايي هيجان ها و ابراز صحيح آن ها مي تواند تاثير بسزايي در افزايش شناخت خود و شکل گيري خودپنداره در آن ها باشد.