مقاله مقايسه زنان باردار شده و نشده مبتلا به سندرم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن سيترات به درمان ترکيبي متفورمين و لتروزول که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در كومش از صفحه ۳۲۷ تا ۳۳۳ منتشر شده است.
نام: مقايسه زنان باردار شده و نشده مبتلا به سندرم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن سيترات به درمان ترکيبي متفورمين و لتروزول
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله القاي تخمک گذاري
مقاله حاملگي
مقاله سندرم تخمدان پلي کيستيک
مقاله مقاوم به کلوميفن سيترات
مقاله متفورمين
مقاله لتروزول

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آذرگون اعظم
جناب آقای / سرکار خانم: علاوي طوسي جعفر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: سندرم تخمدان پلي کيستيک يکي از شايع ترين علت هاي ناباروري است. کلوميفن سيترات، اولين داروي انتخابي براي القاي تخمک گذاري در اين بيماران است. درصد زيادي از اين بيماران به دوزهاي ۵۰ تا ۱۰۰ ميلي گرم کلوميفن سيترات در روز پاسخ مناسب مي دهند. در صورت عدم مشاهده اوولاسيون تا دوز ۱۵۰ ميلي گرم در روز، بيمار مقاوم به کلوميفن سيترات محسوب مي شود. هدف اين مطالعه بررسي مقايسه زنان باردار شده و نشده به درمان ترکيبي متفورمين و لتروزول در بيماران با سندرم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن سيترات بود. علاوه بر اين ميزان اوولاسيون، ميزان حاملگي و ميزان تولد زنده نيز بررسي شد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي-مقطعي ۱۰۶ بيمار مبتلا به سندرم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن سيترات مراجعه کننده به درمانگاه نازايي بيمارستان اميرالمومنين (ع) سمنان طي سال هاي ۸۷-۱۳۸۴ مورد مطالعه قرار گرفتند. به همه بيماران به مدت ۶ تا ۸ هفته متفورمين با دوز ۱۵۰۰ ميلي گرم روزانه (۵۰۰ ميلي گرم ۳ بار در روز) تجويز شد و سپس تحت درمان توام لتروزول با دوز روزانه ۲٫۵ ميلي گرم از روز ۳ تا ۷ دوره قاعدگي قرار گرفتند. زماني که تخمک گذاري در دوز ۲٫۵ ميلي گرم لتروزول اتفاق نيفتاد، دوز لتروزول در سيکل هاي بعدي به ۵ و سپس ۷٫۵ ميلي گرم افزايش يافت.
يافته ها: از ۱۰۶ بيمار تحت درمان با متفورمين ۱ نفر به علت حساسيت دارويي به شکل راش پس از مصرف متفورمين از مطالعه خارج شد. از ۱۰۵ بيمار ۱۴ بيمار (%۱۳٫۳۳) با متفورمين به تنهايي حامله شدند. از ۹۱ بيمار باقيمانده که وارد مرحله درماني لتروزول با متفورمين شدند، تا انتها ۸۳ (%۹۱٫۲) نفر تخمک گذاري داشتند. در مجموع ميزان حاملگي در انتهاي مطالعه ۶۰ نفر به ازاي ۱۰۵ نفر (%۵۷٫۱۴) بود. از اين ۶۰ حاملگي ۱۰ مورد (%۱۶٫۷) سقط، ۵ مورد (%۸٫۳) زايمان زودرس و ۴۵ نفر (%۷۴٫۹) زايمان ترم داشتند. نتايج نشان داد که بين خانم هاي حامله با غير حامله در طول مدت نازایي،BMI ، ميزانLH ،FSH و نسبتLH/FSH ، تصوير pco در سونوگرافي در يک يا هر دو تخمدان، فرم منس (اليگومنوره، آمنوره) و هيرسوتيسم تفاوت معني داري وجود نداشت. تنها تفاوت معني دار (P=0.008) کمتر بودن سن خانمهاي حامله (۲۴٫۴۷±۳٫۷۴) نسبت به خانمهاي غير حامله (۲۷٫۲۳±۵٫۵۷) بود.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که درمان ترکيبي متفورمين با دوزهاي افزايشي لتروزول منحر به ميزان حاملگي بالا در بيماران با سندرم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن مي شود. استفاده از اين روش درماني فقط از سن بيمار متاثر مي شود، بدين معني که در خانم هاي نسبتا جوان تر موثرتر است.