مقاله مقايسه عوامل موثر بر بقاي بيماران مبتلا به سرطان کولون و رکتوم با استفاده از مدل ريسک هاي رقابتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در كومش از صفحه ۱۱۹ تا ۱۲۸ منتشر شده است.
نام: مقايسه عوامل موثر بر بقاي بيماران مبتلا به سرطان کولون و رکتوم با استفاده از مدل ريسک هاي رقابتي
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرطان کولون
مقاله سرطان رکتوم
مقاله بقا
مقاله ريسک هاي رقابتي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آخوند محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژاد انوشيروان
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي زاده ابراهيم
جناب آقای / سرکار خانم: قنبري مطلق علي
جناب آقای / سرکار خانم: زالي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: سرطان کولورکتال شايع ترين سرطان دستگاه گوارش و هم چنين چهارمين دليل مرگ بر اثر سرطان در جهان است. مطالعات مختلف نشان مي دهد که در سال هاي اخير بقاي بيماران مبتلا به سرطان کولورکتال در برخي از مناطق جهان بهبود يافته است اما مشخص نيست که چه عواملي در اين بهبودي نقش داشته اند. اين مطالعه با هدف بررسي برخي عوامل باليني و پاتولوژيک بر پيش آگهي اين بيماران به تفکيک سرطان کولون و رکتوم صورت گرفته است.
مواد و روش ها: در اين تحقيق از اطلاعات ۱۱۹۴ بيمار مبتلا به سرطان کولورکتال ثبت شده در مرکز ثبت سرطان مرکز تحقيقات گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي تهران، ايران استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها نيز با استفاده از مدل ريسک هاي رقابتي صورت گرفت. نرم افزار مورد استفاده براي تجزيه و تحليل داده STATA نسخه ۱۱ و سطح معني داري نيز ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.
يافته ها: شاخص توده بدني، مصرف الکل، بيماري التهابي روده، درجه تومور، متاستاز به گره هاي لنفاوي و متاستاز به ارگان هاي ديگر داراي اثري معني دار بر مرگ در اثر سرطان کولون بودند، در حالي که بر مرگ در اثر سرطان رکتوم، شاخص توده بدني، متاستاز به ارگان هاي ديگر و نوع اولين درمان اثر معني داري داشتند (P<0.05). ميانه بقا براي بيماران مبتلا به سرطان کولون ۱٫۱۱۸±۷٫۷۵ سال و براي بيماران مبتلا به سرطان رکتوم ۰٫۲۶±۳٫۹۱۷ سال بود. هم چنين ميزان هاي بقا ۱، ۲، ۳، ۴ و ۵ ساله براي سرطان کولون به ترتيب %۸۸٫۷، %۷۷٫۹، %۶۸٫۵، %۶۱٫۴ و %۵۶٫۸ بود در حالي که براي سرطان رکتوم اين ميزان ها به ترتيب %۸۹٫۱، %۷۴٫۲، %۶۰٫۷، %۴۷٫۱ و %۴۱٫۹ بود.
نتيجه گيري: همان طوري که نشان داده شد برخي عوامل ممکن است اثرات متفاوتي بر روي بقا بيماران مبتلا به سرطان کولون و رکتوم داشته باشند، در نتيجه نياز است تا در پژوهش هاي آتي تاثير فاکتورها بر بخش هاي مختلف روده بزرگ به صورت مجزا مورد بررسي قرار گيرد.