مقاله مقايسه فاکتورهاي رشد سايتوکايني در فراورده هاي سوپرناتانت پلاکتي، لايست پلاکتي و پلاسماي غني از پلاکت فعال شده جهت کاربردهاي درماني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشكي ارتش جمهوري اسلامي ايران (annals of military and health sciences research) از صفحه ۱۴۹ تا ۱۵۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه فاکتورهاي رشد سايتوکايني در فراورده هاي سوپرناتانت پلاکتي، لايست پلاکتي و پلاسماي غني از پلاکت فعال شده جهت کاربردهاي درماني
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پلاسماي غني از پلاکت
مقاله فاکتورهاي رشد پلاکتي
مقاله سوپرناتانت پلاکتي
مقاله لايست پلاکتي
مقاله پلاسماي غني از پلاکت فعال شده

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزي عقيده علي
جناب آقای / سرکار خانم: خيرانديش مريم
جناب آقای / سرکار خانم: ابوالقاسمي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: قره باغيان احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: پلاسماي غني از پلاکت (PRP)، کنسانترهاي از پلاکتها در حجم کمي از پلاسما است. نشان داده شده که اثربخشي اين فراورده بر انواع مختلف سلولها ناشي از آثار سينرژيک يک سري پروتئينهاي موجود در پلاکتها، تحت عنوان فاکتورهاي رشد پلاکتي است.
مواد و روشها: در اين مطالعه تحقيقاتي (Original Article) تهيه فراورده پلاسماي غني از پلاکت فعال شده با فعالسازي پلاکت توسط مخلوط ترومبين وکلريدکلسيم و تهيه فراورده هاي سوپرناتانت پلاکتي و لايست پلاکتي نيز به ترتيب باسانتريفيوژکردن با دور بالاي (g900) پلاسماي غني از پلاکت و فرايند ذوب و انجماد پلاسماي غني از پلاکت انجام گرفت. غلظت فاکتورهاي رشد و همچنين پروتئين موجود در اين فراورده ها به ترتيب با روشهاي ELISA و Bradford تعيين گرديد. جهت آناليز دادهها از آزمونهاي آماري Student’s t-test و ANOVA و نرم افزار SPSS استفاده شد و مقاديرP<0.05  از نظر آماري معني دار تلقي گرديد.
يافته ها: بر اساس نتايج به دست آمده، غلظت پروتئين و همينطور غلظت هر چهار نوع فاکتور رشدTGF-β, PDGF, FGF  وEGF  در دو فراورده پلاسماي غني از پلاکت فعال شده و لايست پلاکتي به طور معني داري بيش از سوپرناتانت پلاکتي بود (P<0.05). همچنين مقادير PDGF و TGF-β به عنوان فاکتورهاي رشد اصلي پلاکتي در حد نانوگرم بوده و به نسبت FGF و EGF (در حد پيکوگرم) در هر سه فراورده سوپرناتانت پلاکتي، لايست پلاکتي و پلاسماي غني از پلاکت فعال شده به طور معني داري بيشتر بود(P<005) . در ضمن ميزان PDGF در لايست پلاکتي و پلاسماي غني از پلاکت فعال شده با ميزان TGF-β تفاوت معني دار داشت (P<0.05)، اما در سوپرناتانت پلاکتي عکس اين حالت مشاهده گرديد.
نتيجه گيري: با وجود مقادير بالاي پروتئيني و فاکتورهاي EGF و FGF در روش ذوب و انجماد (لايست پلاکتي)، استخراج فاکتورهاي رشد با روش فعال سازي پلاسماي غني از پلاکت (پلاسماي غني از پلاکت فعال شده)، غلظتهاي بيشتري از دو فاکتور اصلي PFGF و  TGF-β را حاصل مي نمايد. مي بايست مطالعات بيشتري صورت گيرد تا ارتباط ميزان غلظت پروتئين يا فاکتورهاي رشد با ميزان اثربخشي آنها بر روي سلولها بررسي شود.