مقاله مقايسه مدل ‌هاي بيزي پارامتريک در تحليل عوامل موثر بر ميزان بقاي بيماران مبتلا به سرطان معده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله اپيدميولوژي ايران از صفحه ۱۸ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: مقايسه مدل ‌هاي بيزي پارامتريک در تحليل عوامل موثر بر ميزان بقاي بيماران مبتلا به سرطان معده
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روش بيزي
مقاله سانسور فاصله ‌اي
مقاله مدل پارامتريک
مقاله سرطان معده
مقاله ميزان بقا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باغستاني احمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي زاده ابراهيم
جناب آقای / سرکار خانم: فاطمي سيدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و اهداف: در اکثر تحقيقات پزشکي که هدف بررسي توزيع بقا است از روش ‌هاي کلاسيک مانند رگرسيون کاکس و مدل ‌هاي پارامتري استفاده مي‌ شود، حال آن که مدل ‌هاي بيزي مزيت ‌هايي نسبت به حالت کلاسيک دارند. هدف از مطالعه‌ حاضر، مقايسه مدل ‌هاي بيزي پارامتريک در تحليل بقاي بيماران مبتلا به سرطان معده است.
روش کار: اين تحقيق يک مطالعه همگروه تاريخي است که از طريق مراجعه به پرونده بيماران مبتلا به سرطان معده که از تاريخ دي ۱۳۸۲ لغايت دي ۱۳۸۶ در بخش گوارش بيمارستان طالقاني تهران تحت درمان بودند، انجام شد. براي بررسي عوامل موثر بر بقاي بيماران از مدل بيزي پارامتري در حالت سانسور فاصله ‌اي استفاده گرديد و معيار مقايسه براي انتخاب بهترين مدل، معيار اطلاع انحرافي (DIC) بود.
نتايج: نتايج حاصل نشان داد ميزان بقا به سن هنگام تشخيص بيماري و اندازه تومور بستگي دارد. براي بيماراني که سن آن ‌ها هنگام تشخيص بيماري کمتر مي ‌باشد، ميزان بقا بيشتر است و در مورد بيماراني که اندازه تومور در آن ‌ها کوچک ‌تر مي‌ باشد، نيز ميزان بقا بيشتر است. بر طبق ملاکDIC ، مدل لگ نرمال نسبت به ساير مدل‌ ها بيزي مناسب ‌ترين مدل تشخيص داده شد.
نتيجه ‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که در بين مدل ‌هاي بيزي پارامتري، مدل لگ‌ نرمال قادر به برازش بهتر است. همچنين اين مطالعه نشان داد سن بيمار در زمان تشخيص و اندازه تومور از عوامل مهم مرتبط با بقاي بيماران مبتلا به سرطان معده هستند. در نتيجه در صورت تشخيص اين بيماري در سنين پايين ‌تر و مراحل اوليه پيشرفت بيماري، طول مدت بقا بيماران افزايش مي ‌يابد.