مقاله مقايسه ميزان استفاده از کاتترهاي موقت دياليز و فيستول شرياني وريدي در هنگام شروع همودياليز مزمن در بيماران با بيماري مرحله پاياني کليه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در مجله دانشکده پزشکي دانشگاه علوم پزشكي مشهد از صفحه ۷۵ تا ۷۹ منتشر شده است.
نام: مقايسه ميزان استفاده از کاتترهاي موقت دياليز و فيستول شرياني وريدي در هنگام شروع همودياليز مزمن در بيماران با بيماري مرحله پاياني کليه
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کاتترهاي موقت دياليز
مقاله فيستول شرياني وريدي
مقاله همودياليز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بلادي موسوي سيدسيف اله
جناب آقای / سرکار خانم: حياتي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: نظري ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: زراعتي عباسعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه
فيستول شرياني وريدي(A-V) روش انتخابي دسترسي عروقي در بيماران همودياليزي مزمن مي باشد. با اين وجود بيشتر بيماران ESRD به دليل مراجعه دير هنگام به نفرولوژيست، فيستول مناسبي در زمان شروع درمان جايگزيني کليه ندرند. بنابراين پزشک درمان کننده به استفاده از کاتترهاي موقت که عوارض زيادي هم دارند، مجبور مي شود.
روش کار
دراين مطالعه توصيفي تحليلي و گذشته نگر که در سال هاي ۱۳۷۴-۱۳۸۸ در بيمارستان هاي استان خوزستان انجام شده است، به مقايسه ميزان استفاده از کاتترهاي موقت يا استفاده از فيستول A-V در زمان شروع همودياليز پرداخته شد، ۴۷۳ بيمار بر اساس سال شروع همودياليز به سه گروه تقسيم شدند. گروه ۱: بيماراني که بين سالهاي ۱۳۷۴-۱۳۸۴ جهت همودياليز پذيرفته شده اند. گروه ۲: بيماراني که بين سالهاي ۱۳۸۵-۱۳۸۶ انتخاب شده اند و گروه ۳: بيماراني بودند که بعد از سال ۱۳۸۶ همودياليز شدند.
نتايج
به طور کلي ۴۷۳ نفر بيمار مبتلا به ۲۸۸) ESRD مرد و ۱۸۵ زن با سن متوسط ۱۶٫۴±۵۵٫۸ سال) در مطالعه قرار داده شدند. علل ESRD شامل پرفشاري خون (۳۴٫۱%)، ديابت (۲۰٫۰۸%)، گلومرولر نفريت (۹٫۷۲%)، انسداد مجاري ادراري (۸٫۴۶%)، بيماريهاي کيستيک کليه (۵٫۹۲%) و ناشناخته (۲۱٫۷۷%) بود.
در مجموع، فراواني استفاده از کاتترهاي موقت و فيستول A-V در زمان شروع همودياليز ۸۶٫۵% و ۱۳٫۵% محاسبه گرديد. اما فراواني آنها در گروههاي الف و ب و ج به ترتيب ۹۳٫۶% و ۶٫۴%، ۸۵% و ۱۵% و ۶۷٫۵% و ۲۹٫۵% بودند. افزايش قابل توجهي در ميزان استفاده از فيستولهاي A-V در زمان شروع همودياليز بعد از سال ۱۳۸۴ (P=0.00) و خصوصا بعد از سال ۱۳۸۶ (P=0.000) وجود داشت.
نتيجه گيري
اگرچه افزايش قابل توجهي در استفاده از فيستول A-V ديده مي شود، اما اين مقدار هنوز کافي نبوده و بايد پزشکان عمومي، پرستاران و بيماران مبتلا به بيماري مزمن کليه در رابطه با فوايد گذاشتن زود هنگام فيستول A-V آموزش داده شوند.