مقاله مقايسه ميزان بزاق غير تحريكي غده پاروتيد، تحت فكي و زير زباني در افراد ديابتيك نوع ۲ كنترل شده و افراد سالم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۲۷۵ تا ۲۸۰ منتشر شده است.
نام: مقايسه ميزان بزاق غير تحريكي غده پاروتيد، تحت فكي و زير زباني در افراد ديابتيك نوع ۲ كنترل شده و افراد سالم
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جريان بزاق غير تحريكي
مقاله ديابت
مقاله غده بزاقي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عزيزي آرش
جناب آقای / سرکار خانم: افشارپيمان شهلا
جناب آقای / سرکار خانم: رجايي بهبهاني الهام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ديابت مليتوس يك بيماري مزمن متابوليكي است كه مي تواند اثرات جسماني متعددي براي بيمار داشته باشد. خشکي دهان يكي از اين عوارض مي باشد. غدد بزاقي غدد برون ريز دهان هستند كه با توليد بزاق اعمال متعددي از جمله عمل هضم كنندگي اوليه، نرم كنندگي و ايمونولوژيكي دارند. بزاق توسط سه جفت غده پاروتيد، تحت فكي و زيرزباني و نيز غدد بزاقي فرعي سرتاسر دهان توليد و ترشح مي گردد. با توجه به تناقضاتي كه در زمينه ميزان ترشح بزاق در افراد ديابتيک وجود دارد، هدف از اين مطالعه مقايسه ميزان بزاق غير تحريكي غدد پاروتيد، تحت فكي و زير زباني بين افراد ديابتيك نوع ۲ كنترل شده و افراد سالم است.
روش بررسي: اين پژوهش از نوع مورد شاهدي بود. اين مطالعه روي ۷۵ بيمار ديابتيک نوع ۲ كنترل شده و ۷۵ بيمار سالم انجام شد. هر دو گروه در محدوده سني ۶۵-۳۰ ساله و به صورت تصادفي انتخاب گرديدند. زمان انجام تست ها بين ۱۱-۹ صبح بود. افرادي كه هيچ پيشينه اي از مشكلات پزشكي و مصرف داروها، خشكي دهان و ابتلا به افسردگي با استفاده از آزمون(Hospital Anxiety and Depression) را نداشتند، انتخاب گرديدند. پس از ايزوله كردن دهان و خشک كردن مجراي خروجي غده، با استفاده از كاغذ جاذب رطوبت مدرج ابتدا غده پاروتيد و سپس غدد تحت فكي و زير زباني به صورت همزمان هر دو طرف در مدت زمان ۳۰ ثانيه از نظر ميزان جريان بزاق غير تحريكي مورد سنجش قرار گرفتند. تعداد ميلي مترهاي مرطوب شده كاغذ در اين مدت بيانگر ميزان جريان بزاق غير تحريكي هر غده بود.
يافته ها: ميزان ترشح بزاق غير تحريكي غده پاروتيد و هر دو غده تحت فكي و زير زباني در گروه ديابتيک به ترتيب 0.019 و ۰۲۵٫۰ ميلي ليتر در دقيقه و ميزان ترشح بزاق غيرتحريكي غده پاروتيد و غده تحت فكي و زير زباني به طور همزمان در گروه افراد سالم به ترتيب ۰۲٫۰ و ۰۲۹٫۰ بدست آمد. نتايج کسب شده بيانگر عدم وجود تفاوت معنادار آماري در كميت بزاق غير تحريكي غده پاروتيد و غده تحت فكي و زيرزباني بين دو گروه بود.
نتيجه گيري: تحقيق حاضر نشان داد كه در صورت كنترل ديابت، عوارض آن از جمله خشكي دهان كاهش مي يابد و ميزان بزاق در هر دو گروه افراد ديابتيک و سالم يكسان مي باشد.