مقاله مقايسه نتايج IVF با سه پروتکل تحريک تخمک گذاري در بيماران نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلي كيستيك که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۹۰ در مجله زنان مامايي و نازايي ايران از صفحه ۷ تا ۱۳ منتشر شده است.
نام: مقايسه نتايج IVF با سه پروتکل تحريک تخمک گذاري در بيماران نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلي كيستيك
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله FSH نوتركيب
مقاله HMG (گونادوتروپين منوپوزال انساني)
مقاله باروري
مقاله بارداري
مقاله تحريک تخمک گذاري
مقاله سندرم تخمدان پلي کيستيک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ترابي زاده عاليه
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزاييان سارا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سندرم تخمدان پلي کيستيک مهمترين علت اليگواوولاسيون و عدم تخمک گذاري در زنان سن باروري و در زنان نابارور مي باشد. روشهاي مختلف درماني براي ايجاد تخمک گذاري در اين بيماران وجود دارد. تجويز گنادوتروپين ها يکي از روشهاي درماني در دسترس موثر دراين موارد مي باشد. اين مطالعه با هدف مقايسه ميزان باروري با روش هورمون محرک فوليکولي خالص به تنهايي، HMG به تنهايي و ترکيب FSH و HMG در بيماران نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلي کيستيک انجام شده است.
روش کار: ۹۵ خانم نابارور با علت عدم تخمک گذاري مبتلا به سندرم تخمدان پلي کيستيک برطبق معيار روتردام و تاييد تشخيص از پزشک متخصص که کانديداي باروري در آزمايشگاه بودند، برگزيده شدند. جهت تحريک تخمک گذاري، ۲۵ نفر از گروه اول تحت درمان FSH خالص و ۳۵ نفر در گروه دوم تحت درمان با HMG و ۳۵ نفر در گروه سوم تحت درمان با FSH و HMG قرارگرفتند. بررسي بيماران با انجام سونوگرافي واژينال در روز نهم و روز تزريق گنادوتروپين جفتي انسان صورت گرفت که متوسط تعداد فوليکول هاي هر تخمدان، اندازه فوليکول هاي هر تخمدان و ضخامت آندومتر به صورت جداگانه ثبت شد. پس از برداشت تخمک و لقاح آنها با اسپرم در محيط آزمايشگاه و تشکيل جنين، تعداد جنين هاي حاصل ثبت شده و عمل ترانسفر انجام شد. دو هفته پس از لقاح، تست βHCG ابه روش راديو ايمونو اسي انجام شد که درصورت مثبت بودن، ۶ هفته بعد به وسيله سونوگرافي ترانس واژينال FHR جستجو شد و در صورت مثبت بودن، بارداري مثبت تلقي مي شد. تجزيه و تحليل داده ها بوسيله آزمونهاي تي، آنوا و کاي دو، توسط نرم افزار آماري SPSS (نسخه ۱۶) و با سطح معني داري ۰٫۰۵³ انجام شد.
يافته ها: ضخامت آندومتر، تعداد و سايز فوليکول هاي تخمداني در روزهاي نهم و روز تزريق HCG در پاسخ به سه روش درماني يکسان بود و تنها تعداد فوليکول هاي تخمدان راست در روز نهم دوره قاعدگي درسه گروه با هم اختلاف معني دار نشان مي داد (p=0.032). همچنين در ايجاد يا عدم ايجاد بارداري درسه گروه تفاوت معني دار مشاهده نشد.
نتيجه گيري: دراين مطالعه نتايج درمان بيماران مبتلا به سندرم تخمدان پلي کيستيک با سه روش تحريک تخمک گذاريFSH ، HMG و تجويز توام، تفاوتي در ايجاد بارداري نداشت. اگرچه ميزان حاملگي درگروه FSH بيشتر بود که شايد علت آن افزايش LH آندوژن در اين دسته از بيماران باشد.