مقاله مقايسه يافته ‌هاي سيتولوژيک در مخاط باکال افراد سيگاري و غيرسيگاري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مجله دندانپزشکي (جامعه اسلامي دندانپزشکان ايران) از صفحه ۱۰ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: مقايسه يافته ‌هاي سيتولوژيک در مخاط باکال افراد سيگاري و غيرسيگاري
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سيگار کشيدن
مقاله براش بيوپسي
مقاله سرطان دهان
مقاله بيوپسي اسکالپل
مقاله مخاط دهاني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عظيمي حسيني صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: مشهدي عباس فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: خرازي فرد محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي فرد ترانه
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعيان نسرين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: سيگار شناخته ‌شده ترين و مهمترين عامل خطر براي ايجاد کارسينوم سلول سنگفرشي دهان و حلق دهاني مي باشد. با اين حال هنوز روند آسيب ‌زايي، به ‌خصوص تغييرات ابتدايي ايجاد شده در مخاط طي استعمال سيگار، به طور کامل شناخته نشده است. هدف از اين مطالعه مقايسه يافته هاي سيتولوژيک در نمونه ‌هاي به دست آمده توسط بيوپسي برسي از مخاط باکال ظاهرا سالم افراد سيگاري و غيرسيگاري است.
روش بررسي: اين مطالعه يک بررسي مقطعي تحليلي با استفاده از گروه شاهد بود. ۳۸ فرد سيگاري و ۴۲ فرد غيرسيگاري با متوسط سني چهل سال که در معاينه باليني، ضايعه دهاني واضحي نداشتند مورد بررسي قرار گرفته و از مخاط باکال اين افراد نمونه با روش سيتوبراش برداشته شد. بررسي سيتولوژيک بر روي نمونه ‌هاي حاصل از بيوپسي به صورت ارزيابي فراواني ديسپلازي / نئوپلازي، فراواني سلول‌ هاي گرانولر، سلول ‌هاي دو هسته ‌اي، وجودکروماتين خشن، واکوئل هسته‌اي، سلول آپوپتوتيک، پلئومورفيسم هسته و سيتوپلاسم انجام شد. نتايج با استفاده از آزمونهايFisher exact–Chi square  و Mann-Whitney تحليل گرديد.
يافته ‌ها: افراد مورد مطالعه شامل هشتاد مرد با متوسط سني چهل سال در هر دو گروه بودند. هيچ موردي از ديسپلازي و يا نئوپلازي در افراد دو گروه ديده نشد. هستک واضح در ۱۳ فرد سيگاري برابر ۳۱% و در سه فرد غيرسيگاري معادل ۹٫۷% ديده شد. (OR=5.230، p=0.010) کروماتين خشن تنها در ۱۲ فرد سيگاري برابر ۳٫۲۹% ديده شد (p<0.001). فراواني پلئومورفيسم هسته ‌اي نيز در ۲۹ نفر معادل ۶۹% از افراد سيگاري و در ۱۶ نفر معادل ۱٫۴۲% افراد غيرسيگاري ديده شده بود. (OR=3.067، P=0.015). در ساير موارد اختلاف آماري معني داري بين دو گروه ديده نشد.
نتيجه ‌گيري: مخاط باکال افراد سيگاري تغييراتي را نسبت به افراد غيرسيگاري نشان داد، اما اهميت باليني اين مشاهدات هنوز نامشخص است.